Concert

15 maart 2019

De Kift

Wervelend De Kift viert dertigste verjaardag in sfeervol Luxor, Arnhem

Geschreven door: Leon Pouwels

Echte muzikanten kennen geen pensioenleeftijd. Die blijven het podium bezoeken tot ze er letterlijk en figuurlijk bij neervallen; stervend in het harnas. Des te verrassend was het dat vader Jan Heijne zes jaar geleden het uit de Zaanstreek afkomstig familiebedrijf van zijn zonen en neef De Kift verliet. Door zijn trompetspel bleef het fanfare gedeelte sterk in ere. Bij de tour van het album Bidonville zag men dat zijn plek ondertussen was ingenomen door Lot Vandekeybus op zang, tuba en trombone, Saskia Meijs op altviool en Eilidh Martin op cello. Met deze bezetting staan er twaalf personen op het podium, die elkaar verdringen voor een plek. Dat chaotische is kenmerkend voor de band, vaak kom je ogen te kort om alles te volgen. Dit ruim opgesteld voetbalelftal heeft als frontman de voortdurende dribbelende spits Ferry Heijne die al pratend, zingend en spelend ons telkens weer weet te verrassen. De setlist van 30 jaar De Kift is samengesteld door de fans en andere liefhebbers. Hierdoor krijg je een gevarieerd avondprogramma, die alle facetten van hun kunnen laten zien en horen. Written In Music is hier als bezoeker aanwezig in Luxor, Arnhem.
20190314_204123
Vandaag stonden alleen de basisspelers opgesteld. Ondanks een acht man sterke bezetting werd het podium volledig benut. Als aasgieren met wijd geopende armen openden ze de avond. De kenmerkende kostuums werden versierd met huishoudelijke schoonmaakhandschoenen, waardoor het leek dat ze zich gevleugeld om het publiek ontfermden. Zonder de geschoolde dames kreeg je een rauwere terugblik op hun repertoire. Ferry liet meer de ruimte invullen door de overige bandleden en tegen het einde was er zelfs een heuse muziekquiz met gespeelde fragmenten die de uiteindelijke Top 30 niet behaald hadden. Door de ontspannenheid die het uitstraalde kreeg je nog meer dan voorheen het gevoel dat je te maken had met een gestructureerde theater act. De doordachtheid en de nodige humor waarmee het allemaal vlekkeloos in elkaar over liep is bewonderingswaardig te noemen.
20190314_214701
Nu hebben de bandleden ook stuk voor stuk een markante uitstraling alsof ze uit een Vlaams stripverhaal zijn weg gelopen. Door het gebruik maken, of juist het weg laten van mimiek weten ze het publiek erg dichtbij tot zich toe te trekken. Bassist Mathijs Houwink is hier een meester in, al vraag ik mijzelf af of hij zich hier van bewust is. De doordringende treurnis, het wrange verdriet, het zalig makende geluk, alles is in zijn minimale mimiek terug te lezen. Toetsenist Frank van den Bos houdt zich steeds meer staande naast Ferry Heijne, en zorgt voor de komische rustmomenten, mede door zijn brede openhartige glimlach. Man, wat heeft die man een charisma. Natuurlijk moet de kunstenaar Wim Ter Weele met zijn Tommy Cooper hoedje in dit geheel niet vergeten worden. In andere voorstellingen zorgt de kronkel in zijn brein voor de geweldige groots opgezette podiumaankleding, welke vandaag beperkt bleef met sobere, maar wel fel schijnende lampjes. Het siert De Kift dat ze nog steeds met versleten instrumenten speelden. De gitaar was op plekken volledig kaal, waardoor een geleerd gitarist daar uit kan ophalen welke akkoorden het meest bespeeld werden. Als de basgitaar kon praten dan zou er een verhaal komen van veel repeteren, tot bloedens toe hard geraakte snaren en het continu opnieuw stemmen nadat de koude toerauto verwisseld werd voor de warme speelholen.
20190314_215647
Vanavond was een feest van herkenning. Opvallend was het dat er niet geopend werd met Bal, beter dan met ‘Geweldig dat jullie er allemaal zijn!’ kan je namelijk niet verwelkomd worden. Verrassend genoeg zat deze ergens achteraan de set verstopt. Natuurlijk ontbrak het funky Noorderzon inclusief slide gitaarstukje niet. De nostalgie werd opgeroepen met het hoogtepunt De Maan, waar de blaasinstrumenten treurig, bijna vals werden weg gespeeld door de punkinstrumenten, die als ratten hun domein opeisten. Het feit dat de platen van De Kift vaak een thematische opbouw hebben, zie je normaal terug in de aankleding van het podium. Dat hier door de opzet vandaag minimaal gebruik van werd gemaakt, viel eigenlijk helemaal niet op. Sporadisch werd er nog naar terug gegrepen, en daar was voornamelijk Ter Weele voor verantwoordelijk. Een flinke bak met kleinere instrumenten deed letterlijk dienst als een grootschalig geheel, en het gemak waarmee hij met kwast grove lijnen op papier zette, welke al snel een aangenaam schilderij vormde, maakt nog steeds erg veel indruk. De Kift wist het publiek voortreffelijk te vermaken. De ontspannenheid en interactie zorgde voor een aangename avond, die ondanks de keuze voor dertig mooie songs te snel voorbij vloog.

Tracklisting De Top 30

  1. Orenmens (Vlaskoorts)
  2. Nauwe mijter (Koper)
  3. Beguine (Hoofdkaas)
  4. Wee mij (Koper)
  5. Oe (Vlaskoorts)
  6. Bal (Bal)
  7. Rolfie (Vlaskoorts)
  8. De maan (Krankenhaus)
  9. Wildernis (Bal)
  10. Locomotief (Hoofdkaas)
  11. Links 2, 3, 4 (Krankenhaus)
  12. Heisa-ho (Hoofdkaas)
  13. Langzaam aan (Bal)
  14. Begin (Bal)
  15. Hoofdkaas (Hoofdkaas)
  16. Strijkstok (Bal)
  17. Goud (7)
  18. Lierman (Gaaphonger)
  19. Reiziger (7)
  20. Koper (Koper)
  21. Achterboeg (Gaaphonger)
  22. De driftige (Bal)
  23. D (Bal)
  24. De zee (7)
  25. A Capella (verzamelalbum Sporthuis “HUBERT” – De Sint Willebrord Sessies Vol.1)
  26. Admiraal B (Brik)
  27. Bijl & hamer (Bal)
  28. Kraaien (Krankenhaus)
  29. Tabee (Koper)
  30. Noorderzon (Brik)