Intieme en meeslepende set Pohjola en Kallio in Bolzano
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2018/07/2-1088x816.jpg)
Op woensdagmiddag wordt het museum voor moderne en hedendaagse kunst, het Museion in Bolzano, omgetoverd tot concertzaal. Tussen de kunstwerken in, waar streng toezicht op wordt gehouden gedurende het gehele optreden, brengen Verneri Pohjola (trompet) en Mika Kallio (drums, percussie) hun nieuwste album live ten gehore, al geven ze zelf van te voren al aan dat het wel eens heel wat anders zou kunnen worden.
Mika Kallio studeerde jazz in Helsinki en is net als trompettist Verneri Pohjola een van de belangrijkste vertegenwoordigers van hedendaagse Finse jazzmuziek. Dit voorjaar namen zij samen de soundtrack Animal Image op voor de gelijknamige documentaire van Finse artiest en fotograaf Perttu Saksa die hiermee de bijzondere, eeuwenoude relatie die bestaat tussen mens en dier weer probeert te geven.
Op het speciaal hiervoor geschreven album creëert het duo samen prachtige poëtische sferen waarbij je gedachten de vrije loop gaan. Het samenspel van de twee brengt de luisteraar naar een andere wereld waar de tijd even stil lijkt te staan.
En zo ook gisterenmiddag in het museum. Kallio begint de set met focus. De gong vormt het landschap waarover hij met verschillende instrumenten strijkt en zo lange basistonen neerlegt voor de rest van het stuk. Er ontstaat een dromerige sfeer in de zaal waarin iedereen muisstil blijft; je hoort alleen het wapperen van een aantal waaiers tegen de drukkende warmte. Het is echt een ‘trippy’ ervaring, en dat terwijl het midden op de dag is. Wat dat betreft had een donkere zaal of een concert laat op de avond misschien een betere keuze geweest.
Pohjola is een begenadigd trompettist en verzorgt dit festival meerdere optredens in uiteenlopende bezettingen, maar hier in het museum laat hij een van zijn belangrijkste werken van dit moment horen. Tijdens de set maakt hij gebruik van zowel delay als loop-machine om de composities kracht bij te zetten, zonder dat het een terugkerend trucje wordt. Beide heren zijn in opperste concentratie en de zweetdruppeltjes dwarrelen al snel over de voorhoofden.
Er wordt voldoende afgewisseld in sferen en structuren en dat maakt dat het optreden voorbij is voordat we er erg in hebben. Een meeslepende show die af en toe ook echte climaxen kent waarbij Kallio bijvoorbeeld met stokken schrapende geluiden produceert op de gong. Na al dit geweldigs is er zelfs nog ruimte voor een swingende toegift.