×

Recensie

Electronic

07 juni 2021

Rostam

Changephobia

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Matsor Projects

Changephobia Rostam Batmanglij Electronic 3 Rostam – Changephobia Written in Music https://writteninmusic.com

Het is bijzonder hoe de snikhete strandballenpop van Vampire Weekend al in de nawinter van 2008 zoveel warmte oproept. Met de aanstekelijke mix van zomerse Afrikaanse polyritmiek en rondfladderend new wave gitaarspel zet het hyperactieve studentikoze New Yorkse indie gezelschap flinke badslipperstappen in het alternatieve rockcircuit. Het springerige A-Punk is een mooi visitekaartje en vervolgt de weg naar het eerder verschenen debuut Vampire Weekend. Het spil wordt gevormd door het hyperactieve schrijversduo Ezra Koenig en Rostam Batmanglij die hun immense creativiteit en speelplezier vervolgens over Contra en Modern Vampires of the City breed belegd uitsmeren.

De veelzijdigheid van de twee bandleiders is tevens een groot struikelblok waardoor ze de taken binnen Vampire Weekend herverdelen. Ezra Koenig eigent zich de rol van boegbeeld op, en Rostam Batmanglij is steeds nadrukkelijker achter de schermen werkzaam. Al vanaf de eerste plaat is hij als producer grotendeels verantwoordelijk voor het eindresultaat. Deze dubbeltaak binnen Vampire Weekend is vrijwel niet meer te combineren waardoor Rostam Batmanglij de gewaagde stap maakt om zijn rol van co-writer op te offeren. Een gezonde keuze die de goede vriendschappelijke verstandhouding tussen hem en Ezra Koenig niet in de weg zit, want op de achtergrond blijft hij wel degelijk verbonden met Vampire Weekend.

In zijn thuisstudio gaat hij in de tussentijd aan de slag met losse tracks wat uiteindelijk leidt tot het dromerige Half-Light. De overstap naar een meer op de synthpop gericht geluid wordt ondanks die persoonlijke handtekening vreemd genoeg lang niet zo breed opgepakt. Een aangenaam vrijwel onopgemerkt werkstuk die ergens tussen de kale experimentele songs van The Beatles en het eighties postpunk gezelschap XTC in balanceert en waarmee hij zich los wurgt van het Vampire Weekend geluid.

Als dan uiteindelijk de vierde Vampire Weekend plaat Father Of The Bride verschijnt blijkt dat Rostam Batmanglij definitief gekozen heeft voor een solo carrière. Hij staat niet meer genoemd als bandlid, al blijven de lijntjes dun en hopen de liefhebbers stiekem wel op een terugkeer. Ondanks de valse start krijgt Half-Light nu een waardig vervolg met de zonnige lome jazzuitspattingen van Changephobia. De liefde voor een positieve herboren zomer heeft ook hier de overhand, al zit de broeierigheid vooral in het relaxte afterparty gevoel.

Changephobia staat voor de vernieuwingsdrang en opgeëiste vrijheden, het succesvolle verleden afschuddend en verfrissende kansen pakken. Changephobia is tevens het onzekere toekomstbeeld, waarbij alle houvast verdwenen is. Niet alleen muzikanten en de cultuursector bereiden zich voor op een doorstart, de hele mensheid zal aan dit idee moeten wennen. Op ruimtelijk gebied is er veel gebeurd. Nog steeds is de sfeer klein en intiem maar de connectie tussen subtiel gitaarspel en hedendaagse elektronica heeft zich verfijnd. De onstuimige ritmische tempowisselingen van Vampire Weekend treden sterk op de voorgrond in de drum and bass van Kinney.

De specialisatie zit hem in de zwoele nachtclub pianotoetsen en is verder vooral terug te horen in het ondersteunende mellow slaperige baritonsaxofoonspel van Henry Solomon. Deze sessiemuzikant is regelmatig op het podium van de gezusters Haim terug te vinden. Danielle Haim verleent op Changephobia een vriendendienst door haar drumpartijen uit te lenen aan opwarmingstrack These Kids We Knew.

Een andere vorm van luchtigheid zit hem in de veilige soul van Next Thing of de knipoog naar de typische jaren tachtig new wave van 4Runner, welke meer in de lijn ligt van het hedendaagse Coldplay werk. En juist die band vat Changephobia aardig samen. Vernieuwingsdrang staat niet altijd gelijk aan het begrip avontuurlijk. Toch krijgt Rostam het voordeel van de twijfel. De een vind het heerlijk om te loungen bij de ondergaande zon, nippend aan een halfvol glaasje whisky on the rocks. Mijn voorkeur gaat meer uit naar een energiek gifgroen cocktail likeurtje en ik zet vervolgens toch die overdonderende eersteling van Vampire Weekend maar weer op.



  1. These Kids We Knew
  2. From the Back of a Cab
  3. Unfold You
  4. 4Runner
  5. Changephobia
  6. Kinney
  7. Bio18
  8. [Interlude]
  9. To Communicate
  10. Next Thing
  11. Starlight