×

Recensie

Pop

03 maart 2021

Jane Weaver

Flock

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Fire

Flock Jane Weaver Pop 4 Jane Weaver – Flock Written in Music https://writteninmusic.com

Nadat de indie dreampoppers van Misty Dixon in 2002 in de afrondingsfase van hun debuutplaat Iced To Mode verkeren en de kernleden Dave Tyack en Jane Weaver tevens het eerste solo uitstapje Like An Aspen Leaf van laatstgenoemde hebben afgeleverd, is er de behoefte naar een welverdiende vakantie. Alleen keert Dave Tyack nooit meer terug en wordt als vermist opgegeven. Na een periode van hoop en onzekerheid komt twee jaar later het trieste bericht naar buiten dat zijn stoffelijke resten in Corsica zijn teruggevonden. Blijkbaar is hij door een ongelukkige valpartij komen te overlijden. Jane Weaver last een pauze in om tot bezinning te komen, maar zet uiteindelijk die volgende carrière stap met de duistere gitaar folk van Seven Day Smile.

De Liverpoolse blondine werkt vervolgens samen met leden van Doves, Elbow en singer-songwriter Badly Drawn Boy. Chris Martin hangt aan de telefoon omdat hij dolgraag een fragment van de track Silver Chord wil gebruiken in de Coldplay song Another’s Arms. Een juiste beslissing dus om de muziekwereld niet vaarwel te zeggen en een doorstart te maken. Het accent is ondertussen vanuit de hemelse trippende Krautrock elementen de sfeervolle ritmische elektronische kant op verschoven. Er is ondertussen ook gewerkt aan de soundtrack van Fehérlófia, een ongeveer dertig jaar oude film die onder de bandnaam Fenella van muziek wordt voorzien. Op vrijdag 5 maart verschijnt haar negende studioplaat Flock.

Flock is luchtiger, bijna tekstueel humorvol te noemen. Na bijna twintig jaar heeft ze het dramatische zwaar dragende verleden van zich afgeschud. Een opgelucht eindresultaat waarbij ze weer durft te dromen, en durft te dromen om deze dromen te verwezenlijken. Die zweverige dreampop van Heartlow is nog zeker volgens de jaren negentig styling principe uitgewerkt en bezit nog steeds wel dat mysterieuze grimmige rafelende grungerandje, al is de rest van de invulling niet meer overwegend grijs maar heeft de diverse veelkleurigheid van de disco. De bordeauxrode nachtclubfunk van The Revolution of Super Visions is uitermate geschikt voor de dansvloer, en het grijze musje heeft zich ontwikkeld tot een ware veelzijdige diva. Eindelijk is de dolende nachtmot ontpopt tot een sprankelende rondfladderende vlinder.

Stages of Phases heeft die zuchtende verlangens naar de veilige Krautrock, maar gaat al snel over naar retrogevoelige zwoele Goldfrapp-achtige glamrock. Soms neemt die vrijheid en blijheid wel een loopje met haar zoals het met stemsamplers volgestopte Modern Reputation, het is hier net teveel van het goede. Een chaotische opeenstapeling van stembeheersing die een vervelende jeukende kakofonische uitwerking hebben. Bij het in seventies gehulde fluitwerk en met de in treurnis gevulde hobopartijen van titelstuk Flock pakt dit weer wel verrassend goed uit. Ze gebruikt haar hoge kopstem in het in soul badende zonovergoten Sunset Dreams op een mannelijke manier, waardoor het bijna androgeen overkomt.

Het is bijzonder dat Jane Weaver rond haar vijftigste levensjaar die jeugdige frisse sensualiteit heeft ontdekt en dat die oude geest in het te jonge lichaam eindelijk de berustende afsluitende weg naar buiten heeft gevonden. Flock flirt met de muziekstijlen, is uitdagend sensueel en vooral heerlijk onbevangen. Een nieuwe fase dringt zich op, met daarin de onschuld en buigzaamheid van een prille artiest. Je zou bijna vergeten dat we hier met een ervaren volwassen talent te maken hebben, dat nu opnieuw tot bloei komt.



  1. Heartlow
  2. The Revolution of Super Visions
  3. Stages of Phases
  4. Lux
  5. Modern Reputation
  6. Flock
  7. Sunset Dreams
  8. All the Things You Do
  9. Pyramid Schemes
  10. Solarised