×

Recensie

Electronic

03 augustus 2020

Washed Out

Purple Noon

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Sub Pop

Purple Noon Washed Out Electronic 3 Washed Out – Purple Noon Written in Music https://writteninmusic.com

Ernest Greene zit al vanaf hij onder de naam Washed Out platen uitbrengt gevangen in een gigantische opgeblazen veelkleurige strandbal gemoedstoestand. Deze uit Georgia afkomstige singer-songwriter leeft vanaf zijn eerste EP High Times in een eeuwig voortdurende zomervakantie bubbel, waarbij soul en eighties wave elkaar omarmen in een broeierige warme sensuele sound. School’s out for summer, School’s out forever. Het leven bestaat uit een overdosis aan zonnestralen en frisse verkoelende cocktails.

Purple Noon voegt dan ook niet veel toe aan de vorige drie albums, maar is gewoon weer de perfecte soundtrack voor vluchtige relaties die gevoed worden door de kriebels in de buik die de liefde in dit seizoen zo treffend weet op te roepen. Hypnotiserende wegdromende chillwave met een hoog retro gehalte. Ernest Greene maakt dus niks aan de hand muziek. Alsof de tijd op een onbewoond Bounty reclame eiland heeft stil gestaan. De zwoelheid ademt door de oververhitte poriën heen. Het beweegt zich voort in dezelfde vlakke levenloze kunstmatig gecreëerde waterplassen. Ingericht met een aangelegd strand om de consument te plezieren.

Passend in de tijd dat Corona alleen nog een met limoen te drinken biermerk was welke in de jaren tachtig genoot van een steeds grotere opmars in de Verenigde Staten. In de wereld van Ernest Greene lijkt er geen plaats te zijn voor het gelijknamige virus, welke de aarde in de ban houdt. Schijn bedriegt, want er was namelijk voor Italië gekozen om inspiratie voor de videoclips op te doen toen daar de doemscenario’s zich aandienden. Toch is er blijkbaar bewust besloten om er op Purple Noon verder geen aandacht aan te besteden.

Misschien maar goed ook, men is toe aan een stuk minder angst en meer aan de eerder genoemde liefde. Liefde zal uiteindelijk alles overwinnen. Op Purple Noon is echter zweterige seks wat de ondertoon voert en er licht sensueel doorheen ademt. Romantiek met een hoog knuffelgehalte. Het is allemaal zo mellow dat er weinig onderscheid in de verschillende nummers terug te horen is. Eigenlijk zijn er geen positieve, maar ook geen negatieve uitschieters te noemen.

Ergens op de achtergrond probeert een akoestisch gitaartje er in Game of Chance subtiel wat variatie in te brengen, al vallen deze klanken minimaal op. Alleen het tegen de dreamhouse aanleunende Leave You Behind en de aanstekelijke beats van Hide proberen wat opschudding te veroorzaken. Purple Noon zou vroeger betiteld worden als een Yuppie plaat. Ideaal voor de hoog opgeleide community die buiten hun baan volledig wil genieten van de luxe, en niet gewezen wil worden op de milieuproblematiek. Een niks aan de hand album.



  1. Too Late
  2. Face Up
  3. Time to Walk Away
  4. Paralyzed
  5. Reckless Desires
  6. Game of Chance
  7. Leave You Behind
  8. Don't Go
  9. Hide
  10. Haunt