×

Recensie

Jazz

10 september 2020

Lynn Cassiers

Yun

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Clean Feed

Yun Lynn Cassiers Jazz 4 Lynn Cassiers – Yun Written in Music https://writteninmusic.com

Nadat in 2006 de Antwerpse Lynn Cassiers afstudeerde op het conservatorium in Den Haag vervolgt ze als betrokken docente op het Leuvense Lemmensinstituut haar loopbaan. Verbonden met de jonge gepassioneerde muzikanten die dezelfde ambities en inspiratiebronnen delen blijft de veelzijdige vocalist getriggerd om ook buiten de school om haar vrije improvisaties op het podium te representeren. Haar rol als vocalist in de dromerige experimentele supergroep Tape Cuts Tape, waarbij ze vergezeld wordt met de van dEUS afkomstige Rudy Trouvé en jazzdrummer Eric Thielemans, opent hierbij voor haar genoeg nieuwe deuren naar andere prachtige projecten.

Onder haar eigen naam brengt ze na The Bird, the Fish and the Ball en Imaginary Band nu het derde solo album Yun uit, al is dat toch wel tekort door de bocht. Met de tevens in Nederland afgestudeerde baritonsaxofonist Bo van der Werf, Manolo Cabras op contrabas, drummer Marek Patrman pianist Erik Vermeulen en Jozef Dumoulin op de overige toetsen mag je gerust spreken van een geschoolde geoliede volwaardige band die als eenheid grotendeels op de vorige plaat voor de omlijsting van de geschetste schilderachtige songs verantwoordelijk waren.

Er wordt vrij geïmproviseerd op Yun, wat in het Chinees wolk betekent. Een continu een beweging zijnde benaming die perfect weergeeft waar de plaat voor staat. De inspiratie wordt grotendeels gehaald uit het nog steeds voor genoeg bezieling zorgend American Song Book werk van componisten Cole Porter en George Gershwin. Als geen ander weten Belgische muzikanten de grauwe kilte van de grijze arbeiderssteden op te roepen. De jazz scene is daar zo ingeburgerd dat er waarschijnlijk zelfs in het gereinigde drinkwater nog sporen van de in het zweet spelende artiesten terug te vinden zijn.

Mistige flarden elektronica en luid geschetste samplers kruizen de doorrookte kroegpiano partijen van Erik Vermeulen in het gedurfde donkere I You We. Een spannend tien minuten durend schouwspel waarbij de leegte van het nachtleven afgewisseld wordt door de verbroederende klanken die het rakende samenspel tussen saxofonist Bo Van der Werf en vocalist Lynn Cassiers bespoedigen. De koperen saxofoon roestplekken worden uit de vijftiger jaren sound geblazen en wat weet Lynn Cassiers zich hier weer geweldig te introduceren zeg! De natuurlijke temperamentvolle slaperigheid in haar stem hitst de overige muzikanten zo daadwerkelijk op, waardoor er een heerlijk laidback sfeertje ontstaat, precies zoals het in een nachtelijk achterafzaaltje hoort over te komen.

Na de ritmische donder en bliksem in het regenachtige All en het mistroostent door Bo van der Werf stuk geblazen Move Them Mountains is het toch vechten om de langste adem bij het indrukwekkende gestructureerde Call It Off. De swing in Lynn Cassiers vocalen wordt even door de ijverige energieke muzikanten ruw verstoord om er vervolgens tegen het einde aan er een hard soulvol accent aan mee te geven. Het speelse heen en weer wiegende Seemin’Easy is het troetelkindje van Yun, een speelballetje welke door de timbre in de zang en luchtige lichte instrumentatie de hoogte in getild wordt.

De elektronica in Nebula zorgt voor een onaards hemels sfeertje, waarna al piepend en steunend de metrologische gejaagdheid van wereldstad Antwerpen terugkomt in het vluchtige Far Deep Blue Skies. Na het scheurende tegendraadse Nube Mechanica komt de cooling down met het meesterlijke But, waar dromerige sensitiviteit en het alsmaar voortlevende schemerige stadsgevoel elkaar vinden. Een prachtige eindklus die zich laat ontkiemen tot een bloeiend gedragen verhaallijn.

Yun is soms vertederend, soms anarchistisch en soms ook beklemmend. Een veelvoud aan invalshoeken waarmee niet alleen de grote componerende namen geëerd worden, maar waarmee nogmaals het improvisatievermogen van de Belgische school tot zijn recht komt. Door moderne technieken toe te voegen aan klassiekers in het genre maakt Lynn Cassiers en het om haar heen gevormde gezelschap er iets eigens en bijzonders van.



  1. I You We
  2. Nucleus
  3. All
  4. Move Them Mountains
  5. Call It Off
  6. Nimbus
  7. Seemin' Easy
  8. Nebula
  9. Fair Deep Blue Skies
  10. We'll Be Again
  11. Nube Mechanica
  12. But