×

Recensie

Rock

06 april 2020

Blue Crime

I'm Afraid We Became One

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Eigen Beheer

I'm Afraid We Became One Blue Crime Rock 4 Blue Crime – I’m Afraid We Became One Written in Music https://writteninmusic.com

Zes jaar geleden werd er ergens in Amsterdam de basis gelegd voor een donkere indie sound. Schuchtere geluidscollages doordrenkt met nachtbrakers romantiek en duistere postpunk adoraties openbaarden zich hoopvol aan het front. Het tot Blue Crime omgedoopte vrouwentrio introduceerde zichzelf als moonpop. Een zichzelf aangemeten benaming die nog het beste weergeeft waar de band voor staat. Muziek die tot zijn recht komt als de nacht ontwaakt, en de dag in slaap gewiegd wordt.

De EP TYR volgt in 2017, en is zo broeierig als een dampende zomernacht, waar verbleekte lichamen de buitenlucht trotseren om vervolgens zich tegen de ochtend weer op te sluiten in een veilige afgesloten omgeving. Voor Alexandra Duvekot is dit een bunker, waar ze in alle rust werkt aan een volwaardige opvolger. De twee compagnons zijn ondertussen vertrokken en hebben plaats gemaakt voor haar nieuwe collega’s Dennis Duijnhouwer, Jochem Baelus en Lucy Kruger.

Zwanger van verse ideeën wordt de stenen beschermplaats omgedoopt tot toekomstige broedplek. I’m Afraid We Became One blijkt een moeilijke onvoorspelbare bevalling te zijn. Het geesteskindje van Alexandra Duvekot zal voorlopig gekluisterd blijven aan haar kraambed. Vanwege de wereldwijde Corona crisis is het niet mogelijk om de liefdesbaby te presenteren aan het publiek. De band zit noodgedwongen binnen, terwijl ze er nu helemaal klaar voor waren om de duisternis te ontvluchten.

Er zijn ondertussen ook een aantal aardedonkere wolken voor het sterrenlichaam geschoven. De harmonische opzwepende samenzang in titelnummer I’m Afraid We Became One heeft het verstikkende van een maansverduistering. De zagende instrumentatie geeft het een psychedelisch lomp noise randje mee. En wat komt die dragende bas al direct hard binnen zeg!

Met een gevoel voor nostalgie wordt er gedoken in het verleden. Gehuld in denkbeeldige wijde zwarte gewaden huilen we naar de maan. Het bloeddorstige weerwolf achtige wezen op de door Jan Hamstra getekende albumhoes symboliseert zeer treffend het gevecht wat Blue Crime ondergaat. De worsteling om het oude geluid als een gebroken vriendschap achter te laten, en aan te sluiten bij de doordringende gothic beweging. Een gedurfde keuze die zeer positief uitvalt.

Blue Crime is de afgestoten tak van een gebukte treurwilg. Hardhandig en geforceerd afgeknakt van de veilige moederfiguur. Weggerot en vergaand tot humus ontstaat er jaren later een klein tenger plantje, welke in de schaduw zich geruisloos ontwikkeld tot een volwassen sterke boom. Identiek aan zijn grote staande evenbeeld, maar gevuld met vernieuwde levenskracht.



  1. I'm Afraid We Became One
  2. UFO
  3. Spider
  4. Take Death
  5. Red Moon
  6. Absent Nation
  7. Trigger
  8. Fenrir
  9. Manimal
  10. Ancient Engine
  11. Rodeo