×

Recensie

Alternative

26 september 2020

Motorpsycho

The All Is One

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Rune

The All Is One Motorpsycho Alternative 4 Motorpsycho – The All Is One Written in Music https://writteninmusic.com

The All Is One wordt gezien als de derde plaat van de Håkon Gullvåg triologie, genoemd naar de kunstenaar die verantwoordelijk is voor de indrukwekkende schitterende albumhoezen van de laatste drie platen. Natuurlijk moet zijn naam zeker vallen, maar het gaat bij mij vooral om de muziek. Dan kom je als purist al snel bij Tomas Järmyr uit, die in 2017 Kenneth Kapstad vervangt. Of Bent Sæther en Hans Magnus Ryan door de inbreng van de nieuwe drummer nog meer geprikkeld worden, en daardoor hun ideeën zo strak uitgewerkt op plaat verschijnen, laat ik in het midden. Het is wel een feit dat The Tower, The Crucible en The All Is One systematisch perfect op elkaar aansluiten.

Het is te gemakkelijk om nu voor de derde keer de jaren zeventig progrock invloeden aan te halen. Dit is het nieuwe geluid van het uit Trondheim afkomstige Noorse trio Motorpsycho, en net als bij iedere band is de sound te herleiden tot andere muzikanten. De unieke werkwijze laat niet zozeer een groei horen, maar geeft wel feitelijk weer dat The Tower niet de top van de toren blijkt te zijn, maar dat er nog genoeg groeimogelijkheden zijn om die burcht te versterken. Het is onmogelijk om de 84 minuten durende albumlengte volledig tot aan het bot af te kauwen en te ontleden, daardoor gaat er zoveel tijd verloren die je beter in de beleving van The All Is One kan stoppen. Het zal voor niemand vreemd zijn dat Motorpsycho niet voor de gemakkelijkste weg gekozen heeft, en dat siert ze.

Het hoopvolle epische titelstuk The All Is One is nog goed te volgen, en laat een euforisch gevoel achter. Behoorlijk bijzonder eigenlijk, omdat er over het algemeen gekozen wordt om met zo’n lap aan muziek af te sluiten. Een gedurfde stap die al gelijk hoge verwachtingen oproept. Een dwarse denkwijze die al kronkelend bij het gezelschap de verkeerde uitgang lijkt te nemen. De gitaren van Hans Magnus Ryan lanceren gillende solo’s terwijl op de achtergrond grijze dreampop elementen afwachten om er een doemsfeertje in te stoppen. Er wordt veel meer gespeeld met de opbouw, waardoor de semi akoestische ballad The Same Old Rock de meest logische single keuze is, al wordt hier door de strakke heavy onderbrekingen zeker niet voor een publieksgemakkelijke uitwerking gekozen. Op het jammende The Magpie krijgt de tot nu toe netjes ingehouden Tomas Järmyr de mogelijkheid om volledig los te gaan. De gedreven drumslagen geven een energieke impuls aan de vrij stabiele zangpartijen en geschoolde jazzrock gitaarakkoorden.

De afronding van de dubbelaar vind plaats toen het Corona virus al om zich heen greep, al is juist in het eerste N.O.X. stuk die dreiging zo overduidelijk voelbaar. Circles Around The Sun Part 1 is een wedloop met de natuur waarbij de klokkengeluiden symbool staan voor het gevecht tegen de afnemende tijd. De aarde zweeft doelloos rond in het universele sterrenstelsel, de zwaartekracht wordt omgeven door vervuilende verstikkende nevels. Nadat de treurende strijkers de doodsstrijd al aangekondigd hebben, nemen de zware blazers het laatste stukje lucht weg. Een indrukwekkende bijna beeldende beleving van een meesterlijk uitgespeeld werkstuk, waarbij vintage zangpartijen en het herhalende grimmige gitaarspel en rondspokende violen voor de genadeslag zorgen.

Het zwaar freakende Ouroboros is vintage Motorpsycho, waarbij weer eens benadrukt wordt hoe technisch ontwikkelt deze band in elkaar zit. Ingewikkelde drives pompen moeiteloos door de lang uitgerekte psychedelische ruimtelijke sfeercollages heen, gevolgd door gemeen uitgespeelde gitaarexplosies. De rol van de van de van Jaga Jazzist afkomstige Lars Horntveth is hierin gigantisch groot. Deze multi-instrumentalist is mede verantwoordelijk voor de eindcompositie en zou zeker een blijvende toevoegende waarde voor de band kunnen betekenen. Met gesamplede engelengezang wordt het einde der tijden aangekondigd, wat onmogelijk moet zijn, omdat er nog meer dan een volledige tweede plaat zijn opwachting zal maken.

De gewichtsloosheid van Ascension is bijna vernietigend, gelukkig krast daar het hemelse gitaarspel nog doorheen. Het voelt inderdaad niet als een afgesloten hoofdstuk en het gejaagde Night of Pan mag als sterke opener van de tweede plaat toeslaan. Ook nu weer geen traditioneel stuk, maar een met retro effecten opgesierd spektakel van ruim een kwartier. Ambient house klanken wisselen met gemak kerkelijke orgeltoetsen af, waarbij nogmaals de nadruk gelegd wordt dat The All Is One veel meer is dan een ode aan de experimentele jaren zeventig progrock. De percussie van Tomas Järmyr vormt hier uiteindelijk de motorische katalysator, maar kan ook niet onderdrukken dat de track net te lang zielloos doordraaft. De vorige twee tracks vormen eigenlijk niet meer dan het langdradige intro voor Circles Around the Sun Part 2. En daarmee maken ze toch wel een gruwelijke misstap. Ze gaan hiermee net die stap te ver waar ik al huiverig voor was. Hier verspelen ze eventjes tactisch de mogelijkheden om een meesterwerk af te leveren.

De rust in A Little Light vormt een fraaie opmars naar Dreams Of Fancy. Er wordt stevig gerockt en de groovende bas van Bent Sæther geeft de diepe uitgezette drumlijnen de mogelijkheid om de evenwichtige vocalen met lichte illustratieve orkestratie het beste tot uiting te laten komen. Na het wat zoete The Dowser zijn daar de bevrijdende stonerrock invloeden in het dromerige Like Chrome waar de psychedelica als Willy Wonka snoeperijen vanaf druipt. Heerlijk rauw wordt er op indrukwekkende wijze afgesloten. Ondanks dat The All Is Now een geweldige afsluiter van de trilogie is, moet ik mijn enthousiasme wel wat onderdrukken, dat de lengte van de soundtrack achtige composities niet altijd in het voordeel werken. De kwaliteit is vooral op het eerste schijfje terug te horen.

Kant A:

  1. The All Is One
  2. The Same Old Rock (One Must Imagine Sisyphus Happy)
  3. The Magpie
  4. Delusion (The Reign of Humbug)
  5. N.O.X. 1 - Circles Around the Sun Part 1
  6. N.O.X. 2 - Ouroboros (Strange Loop)
  7. N.O.X. 3 - Ascension

Kant B:

  1. N.O.X. 4 - Night of Pan
  2. N.O.X. 5 - Circles Around the Sun Part 2
  3. A Little Light
  4. Dreams of Fancy
  5. The Dowser
  6. Like Chrome