Recensie

09 oktober 2019

Mnemotechnic

Blinkers

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: A Tant Rêver Du Roi

Blinkers Mnemotechnic Electronic 3 Mnemotechnic – Blinkers Written in Music https://writteninmusic.com

De beeldende voor zichzelf sprekende prachtig gekozen albumhoes van Blinkers geeft de verstikkende werking van Mnemotechnic overduidelijk weer. Buigend gaat de traditionele muzikant onzichtbaar ten onder, overwoekerd door draden die als verbindingsstuk voor de elektronica dienen. Een warboel aan aansluitingspunten, welke hem als een afdankertje vast ketenen. Het vertrouwen in een vredelievende muziekwereld wordt letterlijk en figuurlijk de mond gesnoerd. De industrial rockers uit het Franse Brest laten met hun derde album weer keihard van zich horen. De strategische ligging van hun broedplaats is in het verleden in oorlogen zeer bepalend geweest. Die militaristische houding is in de strakheid en het doeltreffende spel overduidelijk terug te horen.

Alsof het een Mission Impossible betreft worden de grove lijnen uitgezet. Om te voorkomen dat ze af geserveerd worden als de zoveelste nazaat van de industriële rockpioniers voegen ze er een flinke overdosis aan latere emocore en compromisloze avant garde aan toe. Deze gemuteerde variant dreigt weg te zinken in de onoverzichtelijke brei van vermorzelende onvoorspelbare futloze uitspattingen. In een half uur tijd lukt het ze om alle vastigheid en structuur in hun muziek te elimineren tot een nulpunt. Uit deze leegte kan weer zoveel moois ontstaan als een ingenieur het vakkundig weet op te vullen.

Mnemotechnic zaagt als een eindopdracht industriële vorming er genadeloos op los. Alarmfase Een galmt met hoge snelheid door de speakers, achtervolgt door totaal stuk gespeeld gitaargeweld. De gekwelde ziel van de zanger wordt geperforeerd door drillende drums die deze onderwerpen aan een sterk staaltje noise. De grote jongenspraat krijgt de een na andere mechanische spierballenklap te incasseren. Met een laag gestemde bas en krassende spooky gitaarakkoorden wordt er een log Nu Metal sausje overheen gegoten. Gloeiend heet als metaal welke het kookpunt heeft bereikt. Stroperig verspreiden deze vernietigende klanken zich over Blinkers heen.

En ondanks dat het allemaal erg vet en destructief zijn werking uitoefent wil het nergens tot een indrukwekkende climax komen. Het lijkt allemaal zo simpel maar er komt veel meer bij kijken dan alleen maar loeihard imponeren. Wil je echt wat toevoegen dan horen daar de tegendraadse breaks of andere interessante wendingen bij. Het ademt de sfeer uit van een slachtveld in het verkeer waar meerdere auto’s bij zijn betrokken. Hulpverleners worden overstemd door chaos en weten niet goed deze te bestrijden.

Thousands of Straws heeft met de overtuigende zang alles in zich om zich hiervan te distantiëren, maar op het moment dat het naar iets moois lijkt te werken, wordt er abrupt de stekker uit getrokken. De ramptoerist die nergens voor terugschrikt wil hier wel van genieten. Met de opbouw van de songs is weinig mis, alleen wordt het einde te vaak door een moersleutel dicht gedraaid. Blinkers is geen verkeerde plaat, en dient met de volume voluit opgediend te worden. Een zwaar op de maag liggend hoofdgerecht zonder een uitnodigend voorafje en licht verteerbaar toetje.



  1. Alpinist
  2. Leak the Civilians
  3. Thousands of Straws
  4. Out of Nothing
  5. Along the Sun
  6. Under the Mud
  7. Like King and Child
  8. By Accident