Khruangbin
Hasta el Cielo
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2019/10/khruang.jpg)
Het vorig jaar uitgekomen studioalbum Con Todo El Mundo van het Texaanse trio Khruangbin deed het goed bij de liefhebber van relaxt en zomers aanvoelende (instrumentale) rockmuziek. In hun korte bestaan bouwden zij zowat hun eigen genre, met steeds weer allerlei verschuivingen naar andere subgenres. Neem aan de basis broeierige Texaanse rock, met veel vleugjes surf. Dan bouw je verder vanuit daar en voeg langzaam vleugjes dub-bas, hiphop drums, psychedelische gitaren en wereldse melodieën aan toe. Melodieën die op dat album vooral Arabisch aanvoelden, maar eerder ook al sferen vanuit Thailand, Mexico en Afrika opriepen.
Nu is daar Hasta el Cielo, waarop Con Todo El Mundo wordt omgetoverd tot een 100% dub-album. Zo’n gek uitstapje is dat natuurlijk niet, aangezien deze invloed altijd al duidelijk terug te horen was in veel van hun liedjes.
Het begint lekker met With All the World (de dubversie van Cómo Me Quieres) waar een lekkere speelse baspartij en dubby beats domineren en kleine accentjes psychedelica op de gitaar en elektronica het af maken: heerlijk zomers en speels. Zo werken ze track voor track het vorig jaar uitgekomen album af. Dat dit ook vaak niet zo goed werkt bewijst tweede track Sisters & Brothers (de dub van Lady and Man) al wanneer de rol van gitaren veel kleiner is en de basgitaar te eentonig klinkt om te blijven boeien. Zo schommelt het niveau heel het album wat heen en weer tussen “lekker speels, funky en dubby” tot “nog maar net interessant genoeg om te blijven boeien”. De beste tracks komen van de Legendarische Jamaicaanse dub-artiest Scientist, die na de eigenlijke tracklist met twee vingers in de neus nog even twee heerlijke bonusversies aflevert.
Conclusie is dat dus niet elke track van Con Todo El Mundo zich evengoed vertaald naar een echte dubversie. Gelukkig is het resultaat nergens echt vervelend. Ook is het zo dat dat de muziek in de zomer 50% beter werkt. Dat is al uitgebreid uitgetest. Sommige muziek heeft ook zijn plaats en moment: 10 graden in regenachtig Nederland is dan ook niet optimaal. Toch is het een fijn uitstapje van deze eigenzinnige band.