Concert

17 maart 2019

Zeer overtuigend Spiritualized in poptempel Paradiso

Geschreven door: Leon Pouwels

20190315_220215-4Het moet wel zo zijn dat Spiritualized als band zijnde zelf erg bepalend is in het uitzoeken van geschikte concertlocaties. De zuinigheid van het aantal optredens geeft het iets speciaals. Deze band komt met de soulvolle benadering het beste tot hun recht in Nederlands enige echte poptempel Paradiso. Hier wordt het startsein gegeven voor de 2019 tour, en dat er fans vanuit het thuisfront zijn mee gereisd is overduidelijk hoorbaar. De voertaal is hier vanavond Engels. Spiritualized ondergaat een prettige ontwikkeling. Het psychedelische waarmee frontman Jason Pierce halverwege de jaren tachtig op de kaart zette met Spaceman 3 is ondertussen verruild voor een meer aardser geluid. Al is dit ook weer niet de juiste benaming; in Paradiso bewijst hij dat hemels treffender zou zijn geweest. Klassieker Come Together heeft van oorsprong al een souljasje, maar wordt bedwelmd in een geluidsexplosie van overstuurde noise. Vanavond zoeken ze bij deze voortreffelijke opener direct de kern op. Door de ondersteunende vocalen van de drie gospelzangeressen krijg je het gevoel dat je als atheïst mee gevoerd wordt in een verbroederende kerkdienst, al zal het enthousiasme van het publiek hierbij ook een grote bijdrage aan leveren. Alsof het psalmen betroffen, wordt netjes na elk nummer door de dames de bladzijdes van het songboek omgeslagen om met volle overtuiging hun ziel in het volgende song te leggen.

Na deze overdonderende introductie gaan ze vervolgens meer de diepte in met het zweverige Shine A Light. Verscholen achter zijn zonnebril en met warrige haren blijft Pierce vrijwel bewegingloos zittend op een stoel zijn performance uitvoeren. Geen grootst gebaar naar het publiek, alles in volle overgave, waarbij de puurheid van het concert centraal staat. De onderschikte rol krijgt voornamelijk vorm door de strak spelende band en de prachtige lichteffecten die het gotische Paradiso een extra dimensie en kleur geven. Nog warmer wordt het vanaf de slide klanken van het wegdromende Stay With Me. Een paar keer wordt er een bezoeker na achteren gedragen, waarbij de emoties en de hitte tot een onbedoeld rustpunt leiden. Om vervolgens na tot bezinning gekomen te zijn, vanuit de backlinie tevreden de rest van het optreden te ervaren. Want hier wil je absoluut getuige van zijn. Terwijl de muziek in een aangename ruis weg ebt, wordt er goedkeurend mee geknikt. Pierce heeft de uitstraling van een oude bluesman, zijn bescheiden opstelling aan de zijkant van het podium werkt prachtig in het voordeel. Op een positie waar hij zicht heeft op zijn spelende medemuzikanten, en als controlfreak elke movement kan volgen.

20190315_222930-2

Na een weergaloze bijna pijnlijk brandende uitvoering van Soul On Fire en het breekbare Broken Heart komt vervolgens hun geslaagde comeback album And Nothing Hurt aan bod. Deze wordt onder luid gejuich dan ook volledig gespeeld, in de volgorde waarmee ze de plaat gevuld hebben. De overgang naar A Perfect Miracle verloopt zo feilloos, waardoor het bijna ontgaat dat we hier te maken hebben met nieuwe tracks. Het klopt gewoon. De mooie aanloop naar het laatste wapenfeit bewijst weer eens de kracht van de band. Door niet te kiezen voor een concert waarbij er alleen in de toegift gebruik wordt gemaakt van ouder werk, heeft hier zijn voordeel. I’m Your Man is een ode aan de oude soul legendes en hiermee lijkt Spiritualized aan te sluiten met de Northern Soul van soortgelijke bands als The Charlatans en Primal Scream, die in het verleden ook daar inspiratie zochten. Dat de studioversie van Here It Comes (The Road) Let’s Go al het gevoel gaf dat de lange weg naar het opnameproces bezongen werd, wordt live nogmaals bevestigd. De aangename vermoeidheid in de vocalen geven hier een prettige impuls aan. De meerwaarde van het driehoofdige gospelkoor komt op dit soort momenten nog sterker naar voren.

Ruimte voor experimenteren is er in het intro van Let’s Dance, wat aangenaam bejubeld wordt. De bijna kinderlijke vervolgende klanken zorgen voor een moment tot innerlijke stilte. De nog meer voorover gebogen zanger trakteert ons vervolgens op het perfect bij de groepsnaam passende On The Sunshine. De trippende relaxte sfeer werkt toe tot een nieuw hoogtepunt. Als de lichten bijna doven zet de band Damaged in. Dit om het allemaal zo klein en intiem mogelijk te maken. Ondersteund door de bijna bovenaardse krachtige backing vocals wordt afgerond met een bombastische progrock sound die zo in de jaren zeventig geplaatst kan worden. Het retro swingende The Morning After krijgt een hedendaagse behandeling, met de psychedelische invloeden, waarmee eind vorige eeuw succesvolle dance acts zichzelf op de kaart zetten. Dat dit niet uit een kunstmatig kastje hoeft te komen, bewijst de erg op dreef zijnde, strak spelende Spiritualized. The Prize laat je alle aandacht richten op de fragiel ogende Jason Pierce. Meer onderschikkend kan de band zich niet opstellen, alsof je met een intiem solo optreden te maken hebt. Natuurlijk eindigt het wel met de kenmerkende geluidsgolven, waar de zang doelbewust langzaam in weg zwemt. Met Sail On Through sluit hun laatste album af, en ook hier lijken ze daarmee de avond af te ronden. Tevreden kijkt een gevulde zaal ademloos toe, zich beseffend dat een geslaagde avond zich voltooid laat sluiten. Echter na een korte onderbreking zijn ze terug voor de toegift die begint met So Long You Pretty Thing van hun voorlaatste plaat Sweet Heart Sweet Light. Nog meer hypnotiserend neemt de gospel je mee aan de hand om na de aangename cover van Edwin Hawkin Singers Oh Happy Day in euforie het verblindende licht van de zaallampen achter je te laten.