×

Recensie

Rock

23 juni 2021

Hiss Golden Messenger

Quietly Blowing It

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Merge

Quietly Blowing It Hiss Golden Messenger Rock 4 Hiss Golden Messenger – Quietly Blowing It Written in Music https://writteninmusic.com

De onontkoombare stilte die als een laaghangende zon over de wereld heen hangt geeft M.C. Taylor letterlijk de mogelijkheid om zich te isoleren in een hutje op de heide en in alle rust tot bezinning te komen. Het levert genoeg schetsmateriaal op om een vervolg te maken op het zeer goed ontvangen Hiss Golden Messenger album Terms of Surrender. De praatgrage verhalenverteller lijmt niet het splijtende hartzeer van de aarde, maar probeert deze wel te relativeren.

M.C. Taylor heeft een overschot aan gastmuzikanten om hem heen verzameld om dat intieme sobere gevoel vorm te geven. Vanwege de beperkte mogelijkheden om het podium te betreden krijgt oudgediende Josh Kaufman niet de kans om zijn prachtige Bonny Light Horseman plaat te promoten. Ook de overbekende Nashville gitarist Buddy Miller en de Goldsmith broers van folk band Dawes zitten noodgedwongen thuis en vinden het heerlijk om die stagnerende sleur te ontwijken. Hetzelfde geldt voor mede schrijver Gregory Alan Isakov waarmee het flinterdunne jazzy Painting Houses verder uitgewerkt wordt.

Matt Douglas van The Mountain Goats en Stuart Bogie blazen met hun verfrissende luchtige saxofoonspel alle in gospel gedoopte twijfels weg om vervolgens de gitaren het natuurlijke landschap verder met de nodige groentinten in te laten kleuren. Nog aardser laat de ademende mondharmonica van The Great Mystifier en Glory Strums (Loneliness of the Long-Distance Runner) de studioruimte acclimatiseren en de opgespaarde buitenlucht als verwarmde longinhoud ontsnappen. Zelfs de op Terms of Surrender gemiste mede oprichter Scott Hirsch is weer van de partij. Bij een goede vriendschap kan het vruchtbaar werken om eventjes die stap terug te nemen om je vervolgens opnieuw bij het gezelschap aan te sluiten.

Harde werkers die niet het zaadje planten, maar die wel de grond bemesten, als kneedbaar klei aanstampen, en het moment afwachten dat de songs tot volgroeiing komen. Een collectieve samenwerking waarbij de muzikale agrariër M.C. Taylor vol trots zijn negende volwaardige eindproduct presenteert. Ondanks de maatschappelijke teksten over onderdrukking in de prekende zang van Mighty Dollar schijnen er ook op Quietly Blowing It weer genoeg zonnestralen door de dikke beklemmende laag aan stapelwolken heen. Het profetische door piano gevoede Hardlytown waagt zich met zinsdelen als People get ready, there’s a big ship coming zelfs op het Bijbelse vlak, en schept het beeld dat de goedgelovige gemeenschap door een soort van Ark van Noach gered wordt. Typisch Amerikaans allemaal, ik kan er als nuchtere luisteraar nooit echt aan wennen.

De landelijke country roots basis uit North Carolina blijft behouden in de klimaat scheppende Zuidelijke sfeer van Angels in the Headlights welke zich als het geweten van zijn geboortegrond opdringt. Quietly Blowing It is geen standaard rootsplaat geworden, maar juist meer een ontdekkingstocht die onbeantwoorde levensvragen de Southern soulkant van M.C. Taylor laten ontwaken. Die oerdrang om de thuisbasis als uitgangspunt te nemen haalt het beste uit de singer-songwriter naar boven. Om het systeem te veranderen moet je zelf bereid zijn om de stijgende klim verder in te zetten. De boodschap klinkt zo eenvoudig in Way Back in the Way Back maar hierdoor is het mogelijk om zonder angst in een vredige toekomst te leven. Een conclusie die M.C. Taylor nogmaals onderstreept in het afsluitende Sanctuary.



  1. Way Back in the Way Back
  2. The Great Mystifier
  3. Mighty Dollar
  4. Quietly Blowing It
  5. It Will If We Let It
  6. Hardlytown
  7. If It Comes in the Morning
  8. Glory Strums (Loneliness of the Long-Distance Runner)
  9. Painting Houses
  10. Angels in the Headlights
  11. Sanctuary