Recensie

25 januari 2019

Blood Red Shoes

Get Tragic

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Jazz Life

Get Tragic Blood Red Shoes Alternative 4 Blood Red Shoes – Get Tragic Written in Music https://writteninmusic.com

Zo hard overdonderen als op de eerste albums lukt Blood Red Shoes al een hele tijd niet meer. Gelukkig zijn ze zelf ondertussen tot de conclusie gekomen om dan het geluid drastisch te veranderen. De lange pauze van bijna vijf jaar is blijkbaar voldoende om tot bezinning te komen. Het noisy indie duo uit Brighton heeft wat goed te maken, en mijn verwachtingen zijn dan ook belachelijk hoog. Reikhalzend werd naar deze release uitgekeken. Laura-Mary Carter mag het meest sensuele wat ze in haar heeft naar buiten brengen in de geloofwaardige Eye to Eye. Wat zal Garbage vamp Shirley Manson haar vlijmscherpe zwart gelakte nagels pijnlijk kapot bijten en haar gestylde haren uit haar hoofd trekken. Hier gaat een dametje met haar sound aan de loop. Als een gemene catwoman lukt het La Carter wel om het door Manson tevergeefs opgeroepen geluid als ingenieur vorm te geven. Niet geheel origineel wat Blood Red Shoes hier doet, maar met die zware donkere aangezette elektronisch aangezette instrumentatie zetten ze hier een zeer tevreden stellende overtuigende track neer.

Mexican Dress heeft ook een beat als basis, maar daar mag Steven Ansell een heerlijk exotisch jungle drumsound omheen wikkelen. Niet als een warme deken, maar meer een doorzichtige koele jurk. Naar het broeierige begin bewegen ze zich gaandeweg steeds meer de rockende kant op. Ongelofelijk dat deze sound door zo’n kleine groepering wordt neer gezet. Bangsar roept nog veel herinneringen op aan hun luidruchtige verleden. Schaamteloos pakken ze hier terug naar hun begin periode. Deze interruptie is van korte duur. Nearer gaat met gemak verder waar Mexican Dress eindigde. Om een meer garagesound te plaatsen wordt hulplijn The Wytches als joker ingeroepen. Deze rockers weten de jeukende onbereikbare plekken wel te behandelen, en hun kneedbare vingers in te zetten. Een aangename samenwerking waar beide bands niet in elkaars gezichtsveld weten te lopen en hierdoor genoeg speelruimte creëren. Beverly wordt ijzig toegezongen op een koude verstikkende wijze. Ed Harcourt mag vervolgens samen met haar ook nog eventjes buiten de lijntjes kleuren. De kilte waarmee Laura-Mary Carter haar partner hier overruled laat een muzikaal slagveld achter. Op een spookachtige manier weet ze je betoverend tot stilstand te bevriezen.

Bij Find My Own Remorse lijkt de naald verdwaald op het vinyl steeds dezelfde uitzichtloze schrapende weg af te leggen voordat Steven Ansell hier aangenaam de leadvocalen gaat verzorgen. Het contrast met zijn warmte is groot met de hier geschepte coolness van zijn prachtige totaal tegenovergestelde evenbeeld. Die hier kreunend een minimale bijdrage vervult. Altijd nog meer dan die van geluidstovenaar Clarence Clarity, wiens aandeel niet duidelijk terug te horen is. De gastmuzikanten achter zich laten worden we getrakteerd op de Eurohouse van Howl, waar een springerige Laura-Mary Carter zich van een zeer luchtige kant laat horen. Ondanks het elektronische gedreun is de basis behoorlijk commercieel getint. Na een kort weinig zeggend rommelig [Interlude] volgt het overdonderende stereotype hoofdschuddende Anxiety. Een heerlijke rockende jaren tachtig doffe drum mag het aangenaam opsieren. Als vuurpijlen gaan de sticks halverwege tekeer. Vertigo heeft ook een hang naar de jaren negentig disco van Howl, maar is slepender en onheilspellender. De drang om te experimenteren overheerst in slotstuk Elijah. Alsof we ondertussen nog niet tot de conclusie gekomen waren dat hier sprake is van een wederopstanding krijgen we dit aangename toetje voor geschoteld. Get Tragic weet over de gehele linie te boeien. De voorzichtig nieuw ingezette weg valt naar de gehoopte verwachtingen ook daadwerkelijk goed uit. Blood Red Shoes pakt haar kwijt geraakte plekje in de toppositie van Britse indiebands hier overtuigend terug.



  1. Eye to Eye
  2. Mexican Dress
  3. Bangsar
  4. Nearer
  5. Beverly
  6. Find My Own Remorse
  7. Howl
  8. [Interlude]
  9. Anxiety
  10. Vertigo
  11. Elijah