×

Recensie

Roots

13 mei 2021

Will Stratton

The Changing Wilderness

Geschreven door: Dick Hovenga

Uitgebracht door: Bella Union

The Changing Wilderness Will Stratton Roots 4.5 Will Stratton – The Changing Wilderness Written in Music https://writteninmusic.com

Eén van de albums die ik de afgelopen jaren opvallend vaak bleef luisteren was Rosewood Alemanac, het zesde album van de Amerikaanse singer-songwriter Will Stratton uit 2017, wat tevens zijn debuut op het Britse Bella Union was. Een album waarvan je de songs bij eerste beluistering al in je hart sloot maar die over de jaren alleen maar emotioneel waardevoller werden.

Na vier jaren wachten is de uit New York afkomstige Stratton nu terug met The Changing Wilderness, een wederom door akoestische gitaar en Stratton’s prachtstem gedragen album waarop de songs, immer voorzien van een melancholieke ondertoon, wederom gelijk vol het hart raken.

De ingetogen sfeer van de songs, de fraai dragende begeleiding en arrangementen, hebben een basis in de folk van de late jaren zestig, met flarden country daar overheen, die tegelijkertijd een verwarmende tijdloosheid hebben. Het machtige akoestische gitaarspel van Stratton en zijn warme stem, waarmee hij je als vanzelf zijn persoonlijke teksten en observaties intrekt, en diens onverwachte muzikale wendingen maken Stratton’s songs zo bijzonder.

The Changing Wilderness is zo’n album waar je bij het openingsspel van Stratton gelijk in wilt verdwijnen, zo mooi. Al helemaal als nadat zijn band ingetogen bijvalt, Stratton’s stem de song verder draagt. Wat een eindeloos mooie song is dat gelijk zeg. De prachtige opvolgtracks Black Hole en Infertile Free zijn al net zo mooi gelaagd in arrangementen en buitengewoon fraai in uitwerking.

The Changing Wilderness laat een Stratton horen die muzikaal alleen maar verder gegroeid is. En of dat nu met een groep muzikanten om hem heen is, zoals in het bloedmooie Finally Free, of dat hij alleen met zijn gitaar zijn songs speelt, zoals het wonderlijk mooie The Rain, het is allemaal even overtuigend, sfeerrijk en hartverwarmend.

Meer nog dan op Rosewood Almanac valt niet alleen op wat voor een bijzonder begenadigd gitarist Stratton toch is maar ook dat hij als songschrijver fascinerend doorgegroeid is. Songs als Fate’s Ghost, When I’ve Been Born (I’ll Love You) (‘The present is prozaic, the future a disgrace’) en River Of Silver behoren tot de mooiste die je dit jaar gaat horen. Al net zo verliefd word je op het weergaloos mooie Venus. En de al net zo weergaloos mooie albumafsluiter Stillness.

The Changing Wilderness is een weergaloos mooi album dat het verdient door een groot gepassioneerd publiek opgepakt te worden. Tien prachtige songs, merendeels ingetogen, die je al net als op zijn vorige album Rosewood Almanac gelijk in het hart sluit en die daar vanuit blijven meegroeien met de belevenissen in je leven.



  1. Tokens
  2. Black Hole
  3. Infertile Air
  4. The Rain
  5. Finally Free
  6. Fate's Shot
  7. When I've Been Born (I'll Love You)
  8. River of Silver
  9. Venus
  10. Stillness