×

Recensie

Alternative

23 september 2020

Will Butler

Generations

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Merge

Generations Will Butler Alternative 4.5 Will Butler – Generations Written in Music https://writteninmusic.com

Het mag duidelijk zijn dat Will Butler, niet de zanger Win Butler van het uit Montreal afkomstige Arcade Fire is, maar de tevens in de groep spelende broer is van de vocalist. Geen win-win situatie dus. Het neemt niet weg dat deze multi-instrumentalist wel een belangrijke rol binnen dit Canadese gezelschap vervult, en die invloed duidelijk hoorbaar is op Generations. Waarschijnlijk afgeschrikt door de niet geheel positieve reacties die het veredelde tussendoortje Policy wat weg zette als een ruw rommelig schetsboek, wordt er nu meer aandacht besteed aan de veelbelovende opvolger.

Doordat Arcade Fire bijna traditioneel een pauze van drie jaar inlast, wordt er nu ruim de tijd genomen om de ideeën uit te werken tot kant en klare songs. De elektronische didgeridoo achtige spanningsboog waarmee Outta Here opent gaat aangenaam over in de hese zangpartijen van Will Butler. Het toegankelijke retro disco geluid sluit erg aan op de sound van Everything Now van Arcade Fire. Sterker nog, deze past daar met gemak tussen, en had dan zelfs tot de hoogtepunten gerekend moeten worden, mede omdat het experimentele geluid van Reflektor er ook aangenaam in door echoot.

Een soulvolle biecht die Will Butler gelijk reinigt van zijn misstap van vijf jaar geleden. Met de veelzijdige muzikanten Miles Francis, Sara Dobbs, Julie Shore en Jenny Shore als begeleidingsband wordt direct al duidelijk dat de nadruk op de stevigere synthpop ligt. Er zijn zelfs genoeg raakvlakken te horen in het stemgeluid van de twee broers. Win heeft alleen een melancholische gepolijste ietwat cleane afwerking, terwijl bij Will de hardwerkende Do It Yourself houding domineert. En niet alleen in de vocalen! Bethlehem is heerlijk agressieve schreeuwerige noiserock waarbij het overtuigende gejaagde gitaarwerk de elektronica een achtergrondfunctie toe dwingt.

Het licht zwalkende fragiele Close My Eyes krijgt een opbeurende injectie als daar de ondersteunende dameszang aan toegevoegd worden. De afwisseling tussen harde elektrobeats, new wave disco in Promised en zachte gospelachtige tracks als Surrender en zorgen voor genoeg variatie waarbij Will Butler sporadisch lichtelijk enthousiast vocaal wat uit de bocht vliegt. Maar die gepassioneerde uithalen zijn hem vergeven, en voegen net dat stukje jeugdige eigenzinnigheid toe. Die combinatie is nog beter te ervaren in het door zware misvormde mechanisch ritmes gevormde Hide It Away, waardoor de zangkwaliteiten van Will Butler het beste tot hun recht komen. Die diepere laag bevindt zich ook in de eighties aerobic white soul van Hard Times waar vervreemdende samplers zorgen voor het hedendaagse evenwicht.

Net als op het zwaardere The Funeral ligt de angst voor dood op de loer in het opgeluchte bevrijdende klinkende Not Gonna Die waar alle onwaarschijnlijke clichés omtrent het overlijden voorbij komen. De denkbeeldige begrafenisstoet komt al begeleid door een veelvoud aan treurende opgewekte blazers langs om de laatste eer te bewijzen, het ironische karakter getuigt van een gezond gevoel aan zelfspot. Met Fine gaan we zelfs geschiedkundig gezien ver terug in de tijd, de lazy jazzy begeleiding herplaatst zich in de swingende jaren twintig, toen de voorouders van de Butler broertjes leefden, een andere generatie, en ook hiermee een vette knipoog naar de albumtitel.

Genarations heeft dezelfde nostalgische hang naar het verleden als The Suburbs en ademt in alles hoop en verlangen uit. Dit beloofd wat voor de vooruitgeschoven nieuwe plaat van Arcade Fire. Eigenlijk is al het goede van de band terug te horen op Generations, waar geen missers op te vinden zijn.



  1. Outta Here
  2. Bethlehem
  3. Close My Eyes
  4. I Don't Know What I Don't Know
  5. Surrender
  6. Hide It Away
  7. Hard Times
  8. Promised
  9. Not Gonna Die
  10. Fine