The Dirty Truckers – The Dirty
Best Of
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2018/08/cover-the-dirty-truckers-best-of-the-dirty-truckers.jpg)
Rum Bar Records verraste al met Buckley en eist nu de aandacht op voor The Dirty Truckers, een vanuit de thuishaven Boston opererend kwartet. Dat verhaal begint in 1999 in als Tom Baker resoluut voor een diep in de Amerikaanse rockroots gewortelde muzikale koers kiest. Samen met gitarist John Brookhouse en de ritmesectie met Jamie Griffith en Johnny Lynch debiteren ze zonder omkijken, of toch een beetje, energieke, hard rockende stuff die vertrouwd aanvoelt.
De gitaartandem voert constant het hoge woord met ritmisch snarenwerk dat herinneringen oproept aan The Faces en het rauwe Stones’ snarenspan met Wood en Richards in combinatie met de meerstemmige zang zorgen ze voor meeslepende momenten, in de meer melodieuze momenten denken we aan de alt.country van The Replacements, luister even naar The Boston Wrangler.
Overigens schuilt er op dit uit de vier langspelers geplukte overzicht een cover tussen de 22 tracks, een nummer van Paul Westerberg het catchy Can’t Hardly Wait dat The Replacements in de jaren tachtig introduceerden. Die andere niet van Tom Baker afkomstige song is Hardcore Troubadour, in het van Steve Earle, geleende muzikale zelfportret vormt voor Baker en Brookhousde een gedroomde aanleiding de gitaren nog eens lekker te laten janken en twangen.
Daarmee komen hun belangrijkste inspiratoren aan bod in een genereuze compilatie die het bestaansrecht van deze Dirty Truckers nog eens nadrukkelijk legitimeert. Rauwe, onstuimige rock’n roll van de betere soort die we al een tijdje niet meer gehoord hebben en waarbij ondergetekende zich ruim een uur enkele decennia jonger waant.