Speedy Ortiz
Foil Deer
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2015/06/cover-speedy-ortiz-foil-deer.jpg)
De jonge, Amerikaanse band Speedy Ortiz krijgt dikwijls termen als slacker-, collegerock en grunge naar het hoofd gesmeten. Het is de makkelijkste oplossing, maar het zit ook niet ver naast de waarheid. Debuutalbum Major Arcana was een zogeheten sleeper hit in Amerika, waar de band ook continu optrad. Hier in Europa lijkt de band minder gekend. Onterecht, want wie het geluid van gruizige 90’s rockbands kan waarderen moet zeker eens naar Speedy Ortiz luisteren.
Dik aangezette, speelse gitaarlijnen domineren het werk van de band. Daarnaast zorgen de gevatte teksten van zangeres/gitariste Sadie Dupuis zorgen voor een meer abstract en metaforisch tintje.
Waar het debuut zich kenmerkte door een productie die erg live klonk, klinkt deze opvolger meer als een studio-album en wordt er geëxperimenteerd met elektronica en R&B-structuren. De rafelige randjes zijn er gelukkig nog steeds en gitaren domineren als vanouds. Anders dan bij de meeste bands, zou je kunnen zeggen dat de gitaren het refrein van een liedje bepalen. Niet de gezongen tekst is aanstekelijk, maar het melodieuze gitaarpatroontje dat steeds terugkomt en zich op die manier in je hoofd nestelt. Dan weer zwaar klinkend, dan weer springerige melodietjes voortbrengend.
Dupuis zingt mee met die gitaar, op die manier is de muziek wel tegendraads, maar is het resultaat ook erg vloeiend. Haar zang heeft in de meeste liedjes dus niet de hoofdrol. Toch komen haar teksten in een aantal liedjes erg nadrukkelijk naar voren. De persoonlijke metafoor is voor de luisteraar vaak lastig te ontcijferen. Zo lijkt het aanstekelijke The Graduates te gaan over nostalgische highschool gevoelens, maar in werkelijkheid bezingt ze een beginnende verliefdheid op Cloud Nothings zanger Dylan Baldi. Zo zijn er meer nummers die voor de luisteraar iets compleet anders betekenen dan bedoeld is, waarschijnlijk. Een rode draad is er wel te ontdekken, waar onderwerpen als sociale machtsverhoudingen , teleurstelling en bedrog steevast terugkomen.
Ja het is een schaamteloze terugkeer naar 90’s rock, maar het charmante Speedy Ortiz komt er mee weg.