Little Steve & The Big Beat
Another Man
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2016/11/cover-little-steve-the-big-beat-another-man.jpg)
Vorig jaar imponeerde deze Nederlandse formatie op Moulin Blues, voor wie Little Steve & The Big Beat een jaar eerder op het grote podium van Blues Peer beleefde komt dit niet echt als een verrassing. Een broeierige set met een weergaloze adaptatie van Clarence Carters Slip Away en sterk eigen werk toonde aan dat de lovende reacties naar aanleiding van het epeetje geenszins overdreven waren.
De vooraf uitgestuurde single Brand New Man werd behoorlijk geplugd in Vlaanderen op Radio 1 in en klinkt ondertussen vertrouwd in de oren. Het geeft meteen al een idee waar het in dit hechte team om draait. Authentieke old school R&B in combinatie met soulvolle zang en gepassioneerd snarenspel van Little Steve(n) (van der Nat). De strakke maar met voldoende souplesse ondersteunende ritmetandem met Bird Stevens(Jitterbugs en het onvolprezen TBQ) en Jody van Ooien (The Strikes), vormt een niet te onderschatten schakel. Zet daarbij nog twee dynamische, gulzige saxspelers en je krijgt een…Big Beat.
Heb je daarbij nog een lading sterke songs in je repertoire komt het helemaal goed. De songs hebben ze ongetwijfeld, de gebalde ritmiek, pregnante stacatto snarenriffsriffs en de wat onderkoelde zang trekken de locomotief op gang die verder holt op Teasin’ Without Pleasin’ souvolle gitaarlicks en gulzige blazers. Lekker ouderwets, onweerstaanbaar en tegelijkertijd niet helemaal zonder risico, zoals blijkt in de weergaloze jumper Dangerous Kind.
Er worden dit keer geen oude blues- noch soulkrakers afgestoft, Little Steve componeert ze zelf, getuige het weergaloze Another Man, beklijvende gospelsoul die geen certificaat van herkomst nodig heeft. Vlak na deze heerlijke slijper vormt het eerder genoemde Brand New Man, een van optimisme bulkende swinger. Change My Ways en I Gotta Know huppelen verder op dit hitsige, broeierige elan en een inventieve beat. Tussendoor etaleert de blazerssectie met de tenorsax van Martijn van Toor en Evert Hoedts vette bariton in een swingend instrumentaaltje. Na het van Ike Turner’s Rhythm Rockers afkomstige Just One More Time, de enige cover, sluit het onstuimig trappelend maar met coole flair gebrachte Live & Learn grandioos af. Beste organisatoren als dit nog niet gebeurt is, mag de vintage zebraloper meteen uitgerold worden voor Little Steve & The Big Beat, voor het onontbeerlijke tromgeroffel zorgen deze getalenteerde jongens zelf.