King Ayisoba
1000 Can Die
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2017/04/cover-king-ayisoba-1000-can-die.jpg)
De Ghanese muzikant King Ayisoba is een van de hedendaagse sensaties in de wereldmuziek. Op 1000 Can Die worden oude en moderne instrumenten en technieken met elkaar gemengd, wat leidt tot een bijzonder hitsig en uiterst dansbaar album.
Dat het album geproduceerd werd door Zea (Arnold De Boer, die bij The Ex speelde) is slechts een weetje. Zijn fascinatie voor muziek uit allerlei continenten blijkt zowel uit zijn muzikale activiteiten als in de releases die zijn Makkum label uitbrengt.
Het traditionele staat op dit album op de voorgrond, zo legt De Boer uit. De drums en de percussie staan dan ook prominent in de mix. Toch is het zo dat de assertieve, politiek bewuste Ayisoba, die op dit album vooral de tweesnarige kologoluit bespeelt, in zijn muziek ook uit invloeden als electronica en hiplife (een mengsel van lokale highlife en hiphop) inspiratie put.
1000 Can Die kan dan ook begrepen worden als een politiek geladen statement vol sociaal commentaar . Dat bleek ook uit eerder werk als Wicked Leaders waarop vooral afrobeat te horen was. Op zijn nieuwste album hoor je dat politiek bewustzijn onder meer in tracks als de opener Africa Need Africa, waarmee hij zijn in Europa en elders verzeilde landgenoten aanmaant om terug naar het moederland te keren.
Ayosobi klinkt rauwer dan ooit en hij stoeit op zijn vijfde album volop met beats en electronica. Dat geeft aan dat de muzikant niet vies is van moderne geluiden en op die manier zijn eerder traditioneel geluid, zoals te horen is tijdens o.a. Anka Yen Tu Kwai en Yalma Dage Wanga, verrijkt.
Opvallend is dat het gros van de tracks in het Ghanees gezongen zijn, dus beroepen we ons gewoon op de muziek zélf. En die klinkt best interessant en gevarieerd en is het vooral het feestje van de electronica en beats meets traditionele, mee dankzij Francis Ayagama op djembe en bemne drums – percussiegedreven muziek. Zo mogen op de titeltrack bijvoorbeeld de visionaire en knettergekke Lee Scratch Perry en rapper M3nsa meedoen. En ook de Nigeriaanse saxofonist Orlando Julius (Heliocentrics) heeft een gastrolletje tijdens Dapagara.
Hoewel drums, percussie, beats, zeer prominent aanwezig zijn, valt er ook wat intiemer werk te horen. Zoals tijdens het erg mooie Grandfather Song met enkel kologoluit en gepassioneerde vocals. Of Wine Lange, waarin de kologo afwezig is ten voordele van de eensnarige gonju fiddle. Het innovatieve en hoopvolle 1000 Can Die blijft de moeite, al kan het ongetwijfeld niet op tegen de live-ervaring.