Keyon Harrold
The Mugician
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2018/04/cover-keyon-harrold-the-mugician.jpg)
Ambitie kun je de Amerikaanse trompettist Keyon Harrold zeker niet ontzeggen. Als je openingstrack Voicemail van zijn debuutalbum The Mugician hoort word je eerst gegrepen door de levenslessen die zijn moeder op zijn voicemail inspreekt om vervolgens door zijn trompetspel, dik aangezette strijkers en een volledige band onderuit geblazen te worden.
De 36-jarige Harrold heeft zijn sporen in de muziek al ruimschoots verdiend. Met Robert Glasper als ‘grote broer’ speelde hij al met Beyoncé, Gregory Porter en rapper Common. Ook was hij ‘de trompet’ van Don Cheadle in de Miles biopic Miles Ahead, waarvan de muziek grotendeels door Glasper als musical director werd aangepakt. Het was tevens Cheadle die Harrold op het idee bracht om zijn tweede album The Mugician te noemen, een samenvoeging van magician en musician.
Harrold is geen doorsnee jazzmuzikant maar laat zich, gelijk Glasper nog meer de muzikale grenzen opzoekend, voeden door alles wat muziek voor hem interessant maakt. Luister naar de titeltrack die op Voicemail aansluit en hoor een kanonnade aan muzikale invloeden, van Latijns-Amerikaanse ritmes tot aan rock, reggae die dan weer gevoed worden door jazz solo’s en zang. Alles prachtig in balans gearrangeerd en indrukwekkend je oren binnen komend.
Maar luister toch eens naar MB Lament die met zijn prachtige trompetspel en zijn knap gearrangeerde strijkers als het werkstuk van een ruim gevestigde jazzmuzikant klinkt. En compositie die ook door de onderliggende boodschap, MB staat voor Michael Brown, de man die in 2014 in Ferguson, Missouri door de politie werd doodgeschoten waarna grote rellen uitbraken, des te harder binnenkomt. Waarna met When Will It Stop? gelijk een ijzersterke politieke boodschap wordt blootgelegd. Guy Torry is de juiste man om Harrolds mening te verkondigen over een heerlijke r&b meets hiphop jazzbasis.
Ook Wayfaring Traveler, met een geweldig zingende Jermaine Holmes en Georgia Anne Muldrow, tapt uit dat muzikale vaatje. Heerlijke track ook weer. Stay This Way mag het hoogtepunt van het album genoemd worden. Jazz meets hiphop en soul in super optima forma! De fascinerend opgebouwde track wordt door een geweldig zingende Bilal, een soulful rappende Big K.RI.T., een koninklijk refrein en een geweldig blazende Harrold naar een mooie, nieuwe muzikale wereld geduwd.
Na interlude Lullaby komt rapheld Pharoahe Monch weer prachtig uit de verf in het wederom muzikaal rijke Her Beauty Through My Eyes. En luister toch eens naar het prachtige gitaarspel van Nir Felder dat de basis voor Ethereal Souls is. Harrold blaast over het gitaarwerk van Felder op zijn best. Andrea Pizziconi mag vervolgens in Broken News, over een wat bizarre, cartooneske filmscore-achtige basis, in een korte newsflash het vluchtelingenvraagstuk aansnijden. Waarna Harrold op z’n meest bluesy en vrijwel gestript van alle drukkere productie skills, al net zo direct binnenkomt. De immer geweldige Gary Clark Jr neemt de lead in deze track en Harrold vaart er wel bij. Met het ijzersterke en lekker dikke Bubba Rides Again eindigt het album overweldigend. En hé!, wat heerlijk klinkt Felder weer prachtig en hoe fraai klinkt hij weer samen met Harrold.
The Mugician is een album dat met zijn overdaad aan ideeën bij een eerste luisterbeurt misschien als too much kan overkomen maar vergis je niet. Keyon Harrold is een groots talent dat, niet alleen in spel maar zeker ook in het schrijven van composities en het arrangeren, tot grote hoogten zal gaan stijgen. En de duidelijkheid van zijn politieke bevlogenheid schijnt glansrijk door. Luister The Mugician met volle teugen en ontdek een sprankelend nieuw talent.