Recensie

20 augustus 2019

Joyero

Release the Dogs

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Merge

Release the Dogs Joyero Alternative 3 Joyero – Release the Dogs Written in Music https://writteninmusic.com

Nadat het muzikale duo Wye Oak uit Noord-Carolina in 2014 hun sfeervolle prachtige indiefolk gitaaralbums verruilen voor de hedendaagse scherpe elektronica van Shriek is dit eventjes flink wennen. Schijnbaar ook voor het tweetal. Vier jaar lang wordt er gesleuteld aan het meer overtuigende The Louder I Call, the Faster It Runs. Voorzichtig is daar de gitaar weer aanwezig, wat zorgt voor een coherent geslaagd experiment. In die tussenliggende periode heeft Andy Stack zeker niet stil gezeten. Zonder zijn lieftallige partner Jenn Wasner wordt hij ingehuurd door frontman Matt Beringer van The National. Om zijn geslaagde EL-VY project live te vertolken, mag de muzikant achter het drumstel plaats nemen.

Deze ervaringen vormen het geraamte voor het solo uitstapje Release The Dogs. Zichzelf de mooie naam Joyero aanmetend, wat in het Spaans juwelier betekent. Niet dat men hier direct goud in handen heeft, zeker niet. Daarvoor vallen er wel de nodige aantekeningen te plaatsen, maar bruikbaar koper is ook genoeg waard. Dwars tegen de verwachtingen in laat hij zijn drumsticks thuis en kiest voor de mogelijkheden van een computer gestuurd programma. De smaakvol voorgeprogrammeerde beats camoufleren zijn hogere meer fragiele androgene stemgeluid. Deze combinatie en de dreampop begeleiding zorgen ervoor dat het gemakshalve snel in de New Wave kant wordt onder verdeeld.

Hoe bewonderenswaardig probeert hij van zijn zwakte hierdoor juist zijn kracht te maken. Vocaal kan Andy echter niet tippen aan zijn vrouwelijke collega, en die gedachte lijkt ook in zijn hoofd niet te verdwijnen. De ervaring om de schoonheid van haar kenschetsende stem te benadrukken wordt niet misbruikt om nu juist zichzelf verbaal te onderdrukken. Het kwetsbaar opstellen krijgt een diepere lading in de rustgevende nummers. Al snel raak je gewend aan de bijna kerkelijk klinkende openbaringen. Want wat komt het allemaal aardig en vreugdevol over. De spannende opbouw van Alight gaat te snel over in een veilige modus, waarin vervolgens geopereerd wordt. Geen gewaagde toevoegingen of vervreemdende effecten die voor afwisseling zorgen. Zo steriel als met een desinfecterend schoonmaakmiddel worden alle oneffenheden weg gepoetst.

Joyero wil zichzelf uitnodigen. Als verlegen bescheiden gast trots zijn plaatje presenteren aan een oude bevriende kameraad. Diep in zichzelf verzonken en met gebogen hoofd laat hij de nummers passeren. Want wat voelt het eenzaam en geamputeerd zonder zijn zelfverzekerd evenbeeld. Het goedkeurend schouderklopje is de grootste beloning die gevraagd wordt, en die heeft hij absoluut verdiend. Release the Dogs is een poging om het alleen aan te pakken. Zijn kwaliteiten liggen duidelijk op het componerende vlak, met fraai uitgevoerde instrumentatie. Doordat de interactie met een metgezel ontbreekt, wordt hij net niet genoeg geprikkeld.



  1. Alight
  2. Dogs
  3. Starts
  4. Steepest Stairs
  5. Salt Mine
  6. Man
  7. Small Town Death
  8. After You
  9. Time