Dum Dum Girls
Too True
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2014/02/cover-dum-dum-girls-too-true.jpg)
Na de ongepolijste garagepop van I Will Be klonk de tweede plaat van Dum Dum Girls, Only In Dreams, al wat geproduceerder en melodieuzer. Deze trend zette de band rondom Dee Dee Penny voort op Too True. Het derde album van Dum Dum Girls klinkt ondanks het wat ruwe en donkere karakter toch behoorlijk geproduceerd.
De invloeden tuimelen over elkaar heen: surf, sixtiespop, gothic en new wave; Too True is een plaat die overal wel wat van meepakt. En dat allemaal met een ruimtelijk, groot geluid. Dum Dum Girls lijkt op dit derde album niet alleen de erfenis van Blondie en Chrissie Hynde maar ook die van Goldfrapp en Siouxsie te willen uitdragen. Het resultaat is een album dat – wonderwel – nog steeds een eigen geluid heeft maar dat ook maar spaarzaam écht weet te raken.
Toch valt er best wat te genieten: de mix van shoegaze, wave, rockabilly en surf van de eerste vijf minuten is lekker binnenkomen. Met Rimbaud Eyes hebben we zelfs een klapper te pakken: heerlijke noeste en gedreven pop in een mooi donker jasje. Hier klinkt de band als het stevige zusje van Echo & The Bunnymen.
Hierna weet Dum Dum Girls een kwartier lang te vermaken met popsongs die soms naar middle of the road neigen maar die door het karakteristieke geluid toch in veilige wateren blijven. Overtuigen is echter een ander verhaal. Gelukkig volgen uiteindelijk de krassende gitaar, de knorrende bas en het trage ritme van het bedenkelijk getitelde Lost Boys & Girls Club. De gruizige rock van Little Minx kampt hierna met een wat overgeproduceerde Dee Dee Penny, een onsje minder effect op de zang had geen kwaad gekund.
Na de bedwelmende, licht psychedelische pop van Under These Hands volgt de geluidsmagie van afsluiter Trouble Is My Name: de waterige fuzz op de gitaar en de veelkleurige zang zorgen voor een mooie finale op een wat overgeproduceerde plaat. Een plaat die de status van Dum Dum Girls moet kunnen consolideren maar waarmee de band echter geen grote stap vooruit zet. Bij de vervolmaken van het atmosferische en nog steeds eigenzinnige geluid is de nobele kunst van het songschrijven wel wat in de verdrukking geraakt.