×

Recensie

Rock

21 november 2021

Boogie Beasts

Love Me Some

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Naked

Love Me Some Boogie Beasts Rock 3.5 Boogie Beasts – Love Me Some Written in Music https://writteninmusic.com

De duistere periode dat bluesartiesten hun ziel aan de duivel verkopen ligt al lang achter ons. Als The White Stripes en The Black Keys rond de eeuwwisseling succesvol de rol van new school bluesmuzikanten opeisen, trekken ze de aandacht van jonge muziekliefhebbers en overtuigen zelfs de oudere puristen. Bluesrock is hot, jamsessies worden publiekelijk bijgewoond en levert interessante interacties op. Zo ook in het Belgische bluescafé De Blauwe Kater te Leuven, waar tien jaar geleden een viertal geroutineerde muzikanten elkaar treffen. Boogie Beasts is al snel een feit.

Ze vinden hun weg binnen het bluescircuit en brengen in 2015 het stevige Come And Get Me op de markt. Een mooie opmars naar het twee jaar geleden verschenen traditionelere Deep. De bluesharp staat hier wat minder prominent op de voorgrond, waardoor de stevige gitaarriffs en psychedelische swamprock meer tot zijn recht komt. Boogie Beast verkeert in bloedvorm, en het is dan ook een aderlating als zanger Mathias Dalle na een bewogen jaar eind 2019 aankondigt dat hij de band gaat verlaten. Gelukkig vinden ze snel een waardige vervanger en schuift Boogie Beasts Patrick Louis als vocalist naar voren.

Er volgen in 2020 twee singletracks. Mine All Mine is nog wat standaard, maar de donkere nachtclub song Howl klinkt al veelbelovend overtuigend. Een groot aandeel hierin vervult de wereldberoemde Amerikaanse garagerock producer Jim Diamond. Zijn gestoei met de sound krijgt een meer dan aangenaam vervolg als begin dit jaar het sexy met verleidelijke subtiele vrouwenzang opgeleukte Bring It On uitkomt. Patrick Louis is helemaal ingeburgerd en trekt de song volledig naar zich toe. Boogie Beast staat op datzelfde kruispunt als waar de vernieuwende woestijnrockers van ZZ Top in de jaren tachtig linksaf sloegen en een lift kregen van de plaatselijke discokoning.

Het catchy dansbare Favorite Scene verschijnt begin zomer, een paar maanden voor de aankondiging van het relaxte Love Me Some, de derde studioplaat van Boogie Beast. De afwisseling zet zich door in de met jaren zeventig T. Rex glamrock invloeden verrijkte Get Away, het stevige eighties gitaarwerk in A Girl Like You en de cross-over dancefunk van Like a Snake. Er wordt weer ouderwets hard geblazen in het intro van The One, een typerende Jim Diamond track, maar dan gegoten in een onverwoestbaar gepantserd Boogie Beasts maliënkolder.

De kerkelijke Blues Brothers soul van I Don’t Care doopt het herboren gezelschap onder in opzwepende gospel. Op diezelfde lijn ligt de swinging motown van In Your Hands welke ruw onderbroken wordt door een zwaar hallucinerend psychedelisch tussengedeelte. Het verslavend trippende Run You Down is het begin van een energie boost die gedoseerd volgens doktersafschrift zijn vervolg krijgt in het slidegitaargeweld en op de staart trappende mondharmonica van moerasstamper Get Me Out of Here. Boogie Beasts is in deze barre tijden de aanstekelijke gangmaker op het geïmproviseerde Love Me Some feestje.



  1. Bring It On
  2. I Don't Care
  3. Favorite Scene
  4. Get Away
  5. The One
  6. Run You Down
  7. Get Me Out of Here
  8. Like a Snake
  9. In Your Hands
  10. A Girl Like You
  11. Howl
  12. Mine All Mine