Lucas Santtana
Sem Nostalgia
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2011/09/cover-lucas-santtana-sem-nostalgia.jpg)
Een van de grote verrassingen van dit jaar is zonder twijfel Sem Nostalgia van de Braziliaanse Lucas Santtana. Eerder excelleerde hij al op de dubbele 4-sterren verzamelaar Oi! A Nova Musica Braseilera, die in het voorjaar uitkwam.
Santtana is afkomstig uit Bahia in het noorden van Brazilië en zijn muziek is een spannende smeltkroes van oorspronkelijke Braziliaanse ritmes en melodieën vermengd met beats & breaks en geluidscollages. Het gros van de songs op zijn vierde album Sem Nostalgia, zijn eerste album dat nu internationaal uitkomt, is, in basis, geschreven en opgenomen met de cavaquinho, een soort van Braziliaanse ukelele. Een instrument dat een kenmerkende en opvallende sound heeft en perfect bij Lucas’ warme stem past. Een stem die zo voor nieuwe bossanova klassiekers gemaakt lijkt te zijn.
Maar hoewel Santtana binnen zijn muziek wel degelijk invloeden van bossa legenden als Joao Gilberto en Ceatano Veloso laat horen (de track Hold Me In, die ook op de verzamelaar Oi! A Nova Musica Braseilera stond, is een erg goed voorbeeld) en andere helden als Gilberto Gil en Dorival Caymmi laat doorklinken, is ook de nieuwe ontwikkeling in muziek niet aan hem voorbij gegaan. De in Brazilië zeer populaire drum ’n bass, een eigen vorm van dubstep en het knip en plakwerk DJ-werk klinken in zijn muziek door. Dol als hij op jazz, funk en reggae is, hoor je ook deze invloeden voorbij komen.
Het maakt Sem Nostalgia een heerlijke luistertrip. Waar zijn eerste albums achtereenvolgens vol stonden met heftige beats en experimenten, baile funk en dub heeft Santtana op zijn vierde album al deze stijlen weten te transformeren in een wonderbaarlijk gevarieerd maar coherent geheel. De spannende, ritmische openingstrack Super Violao Mashup zet wat dat aangaat gelijk de toon. Songs als Vino Can Say Which Way (zo’n aanstekelijk briljante popsong waar David Byrne vroeger patent op had), het quasi funky Cira, Regina e Nova, het briljante I Can’t Live Far From My Music en het broeierige Ripple In The Water bevestigen Santtana’s grote klasse als origineel songschrijver en muzikant. Amor em Jacuma is daarnaast dan weer die tijdloze, heerlijke Jorge Ben en Ceatano Veloso- achtige sambasfeer en Hold Me In blijft een van de allermooiste bossa songs van de laatste jaren.
Sem Nostalgia is een album dat waarschijnlijk, puur omdat het uit Brazilië komt, onder World zal worden ingedeeld in de platenwinkels. Dat is vreselijk jammer, want Sem Nostalgia is uitdagender dan menig nieuw alternatief album dat er uitkomt. Het verdient een kans om buiten de genres te breken en zijn eigen weg naar een cool publiek te vinden.
Santtana zal dit najaar door Europa touren. Vergeet dus niet de man ook live te gaan zien.