×

Nieuws

23 april 2022

Je Veux Vivre: Iconische volksheld Arno Hintjens is overleden

Geschreven door: Leon Pouwels

Volksheld,
Charmeur,
Kroegtijger,
Moederskindje,
Rasartiest,
Icoon,
Legende,
Levensgenieter….

De emotie, de drank, de liefde, de pijn en het leven.
Het gevecht met het leven, het gevecht om te leven.
Arno Hintjes is overleden.

Amper een jaar nadat Paul Decoutere afscheid van het leven neemt, komt het verschrikkelijke bericht naar buiten dat ook Arno op 23 april op 72 jarige leeftijd de strijd met kanker verloren heeft. Hoe levenslustig de moegestreden muzikant ons het prachtige Vivre schenkt, hoe wrang is de nasmaak nu.

Je Veux Vivre

De jaren waren je van harte gegund, maar de dagen leken steeds zwaarder te worden. De kracht om de geplande tournee af te ronden ontbrak. Een maand geleden werd de trotse muzikant als Officier in de Kroonorde benoemd. De zoveelste onderscheiding van Arno die de Belgische muziekscene herdefinieerde. Met het baanbrekende T.C. Matic flirt hij met funk, Arno gekte en chansons. T.C. Matic kwam tijdens de hoogtijdagen van de new wave op, was hondsbrutaal en had een eigen smoel. Na vier platen was de koek op. Afscheidsplaat Yé Yé leverde het verstillende, oh zo prachtige Elle Adore Le Noir af, een beter passend slotakkoord had T.C. Matic het publiek niet kunnen toewensen.

Arno gaat alleen verder, een overactieve periode volgt. De bruisende aanstekende energie motiveert een jongere generatie artiesten. Arno staat aan de basis van de succesvolle Belgische rocktijdperk die vanaf begin jaren negentig Europa in zijn ban krijgt. Zelfs de hedendaagse bloeiende jazzcultuur is schatplichtig aan Arno verbonden. Arno was zeker niet bescheiden, een rasartiest met zijn eigenaardige maniertjes, maar wel zeer geliefd. Als Arno zich publiekelijk presenteerde gebeurde er iets, op de een of andere manier weet hij direct de aandacht op te eisen, en dat siert hem. Hij draagt trots die sterrenstatus uit, en is hiermee een groot voorbeeld voor andere artiesten. De minachtende onderwaardering van het muzikantenberoep, hij stond er breed lachend boven.

Samen met pianist Sofiane Pamart en bassist Mirko Banovic, aangemoedigd door Kenny Gates van PIAS werkt hij aan Vivre. Een verzameling songs, samengesteld uit zijn eigen catalogus. Door de meekijkende vergankelijkheid ontstaan er nieuwe invalshoeken, nieuwe betekenissen en nog meer diepgang. Door zijn herziende blik komt Solo Gigolo erg confronterend hard binnen. Opeens staat daar de sterfelijkheid centraal. De wereld draait door, en de lege plek in de kroeg zal uiteindelijk ook weer door iemand anders opgevuld worden. Deze melancholische terugblik verwoordt de eenzaamheid van een dolende ziel die terugkijkt op zijn reeds afgeronde jaren.

Aan de ene kant tevreden, maar ook met de nodige pijnlijke teleurstellingen die zijn hart al stekend doorboren. De flamboyante levensgenieter is een oude man geworden, aangetast door het leven. Arno heeft nog meer die kraak in zijn stem waardoor hij als een oude versleten langspeelplaat een laatste rondje op de pick-up draait voordat de kroegeigenaar de tent voorlopig sluit. Ook deze woorden blijven maar in mijn hoofd ronddolen. Geraakt door de emotie zit ik Vivre nogmaals op, nog een keer samen met Arno.

Vaarwel Arno.

 

De prachtige Arno foto’s zijn van Michel van Rijn