×

Recensie

Electronic

02 oktober 2020

Working Men's Club

Working Men's Club

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Heavenly

Working Men's Club Working Men's Club Electronic 4 Working Men’s Club – Working Men’s Club Written in Music https://writteninmusic.com

Met de blikkerige Electro Clash single Teeth laat Working Men’s Club de tijden van de Second Summer of Love van eind jaren tachtig en de daarop aansluitende rave parties herbeleven. Wat is dit toch een heerlijk potentiële clubklassieker waar het uit Manchester afkomstige gezelschap zichzelf al in een vroeg stadium definitief mee op de kaart zet. Blijkbaar zit er nog meer dan genoeg XTC residu in het drinkwater van deze belangrijke muzikale hoofdstad om door de nieuwe lichting 24 hour Party People opgepakt te worden.

De band grijpt terug naar de hoogtijdagen van de wereldberoemde The Haçienda nachtclub. Een wilde tijd, welke ook de ondergang van het beruchte Factory Records zou betekenen. Wat volgt is een uitgebreide scala aan funky new wave disco, high-hat bigbeats, techno clubsound en donkere gestructureerde Electric Body Music. Met drie kwartier aan muziekgeschiedenis wordt de opkomst van de postpunk gevolgd met de daarop aansluitende hitgevoelige new wave en de door drugs gedomineerde house periode. Die smeuïge nasporen zijn zo overduidelijk aanwezig op het gelijknamige debuutalbum van dit retro synthpop gezelschap. Het scheppingsverhaal gezien door de ogen van de illegale feestende Next Jilted Generation, waarbij de eerder op single verschenen killertrack Valleys uit moet groeien tot een blijvende anthem voor de feestende jongeren.

Working Men’s Club verheugt zich erop om hiermee uitbundig het uitgaansleven in te luiden. Het jaar 2020 moet een broeierig dansbare vakantie sfeertje voortbrengen, waarbij alles in werk gesteld is om op 5 juni de plaat te presenteren. De band was zich nog niet bewust van het feit dat niet zozeer de Brexit het toekomstbeeld bepaald, maar dat er een nog grotere donkere wolk doffe ellende overwaait. Die deprimerende onmacht om een doeltreffende vuist naar de maatschappij te maken wordt overschaduwt door de gevolgen van Corona die net zo goed in Groot Brittannië steeds meer zichtbaar worden. De boel gaat op slot en de release zal uitgesteld worden tot aan het begin van de herfst. Zonde, maar het is gewoon niet anders. Working Men’s Club had de soundtrack van een hete zomer moeten worden. Hopelijk revancheert de band zich volgend jaar.

Uitgaande van de nummers zou je Workings Men’s Club neerzetten als een studioband, die het daar opgebouwde credit hergebruikt om deze als elektro synthesizer robots aan het publiek te presenteren. Toch is dit feitelijk een muzikale boeklezing die toewerkt naar de alles overdonderende epische finale van het ruim 12 minuten durende eindstuk Angel. De verbazend sterke track heeft zijn oorsprong ergens tussen de zweefgitaar dreampop klanken en de psychedelische mysterieuze postpunk uit de jaren tachtig. Tussen de ruisende shoegazer golven weerklinken opbeurende vlagen van Krautrock door, die door de alles vermorzelende drumpartijen en stabiele basakkoorden een frisse invulling aan de oorverdovende noise geven. Hiermee laten ze duidelijk horen dat ze terecht het liefste als volwaardige rockband gezien worden.



  1. Valleys
  2. A.A.A.A.
  3. John Cooper Clarke
  4. White Rooms and People
  5. Outside
  6. Be My Guest
  7. Tomorrow
  8. Cook a Coffee
  9. Teeth
  10. Angel