Will and the People
Friends
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2013/01/cover-will-and-the-people-friends.jpg)
Will and the People heeft over aandacht in Nederland niet te klagen. 3FM toonde het afgelopen jaar veel belangstelling en inmiddels hebben de Britten grote podia als Melkweg, Paradiso, Pinkop en Lowlands ook al betreden. Niet slecht voor een band die nog maar een paar jaar bestaat.
Mede dankzij de hit Lion In The Morning Sun keken vele 3FM-luisteraars en festivalgangers uit naar dit tweede album van Will and the People. Naar verluidt was de plaat al bijna af toen de band nog moest doorbreken met het debuutalbum.
Friends zit vol met aanstekelijke Caribische sferen en de band laat horen vol ideeën te zitten. Wat dat betreft kan Will and the People ook dit jaar een festival-stokpaardje blijven. De meeste tracks klokken dik over de vier minuten en getuigen van een prima instrumentenbeheersing. De zonnige ska van Holiday, met een lekker dik orgel, is nog redelijk rechttoe rechtaan. Elders, bijvoorbeeld in het subtielere Eyes of het veelkleurige Masterpiece, tuimelen de vondsten over elkaar heen en is de band minder goed voor één gat te vangen. Birds, dat opent met stemmige maar poppy reggae, krijgt na een kleine drie minuten een flinke scheut gitaar toegediend. Ook op de titeltrack Friends zijn de heren weer hun rusteloze zelf; rockriffs, funky licks en kopstem worden ingezet bij deze kanttekening ten aanzien van de moderne maatschappij. Eigenlijk horen we hier gewoon drie nummers in één song. Verderop wisselt 100000 Times Before de drive van Arctic Monkeys af met radiovriendelijke reggae.
Ondanks de grote berg aan lekkere, spitsvondige tracks en het rijke instrumentarium weet Will and the People eigenlijk verrassend weinig écht raken klappen uit te delen. Te vaak schiet de energie van de band nog allerlei kanten op en blijft het bij een levendige oefening in stijlen die nog wel wat mag rijpen. Een duidelijk muzikaal gezicht ontbreekt nog. Soms slaagt de groep er wel in om de dadendrang eenvoudig te kanaliseren. The Cape Town Blues, bijvoorbeeld, wordt gaandeweg juist ‘leger’ qua sound en zo weten de heren zonder een veelvoud aan aanknopingspunten een mooie sfeer te bouwen. Dat mag best wat vaker gedaan worden.
Hopelijk kan de band het niveau van hun songs in de toekomst wat omhoog trekken. Of de diepgang wat verder uitdiepen, het is maar hoe je het verwoordt. Met Friends heeft Will and the People hoe dan ook voldoende leuk materiaal geleverd om ook in 2013 de podia in Nederland weer veelvuldig met succes onveilig te maken. Sterker nog, de eerste tour in ons land van dit jaar zit er alweer op. Vooralsnog gaat de groep met succes verder waar ze in 2012 gebleven was.