×

Recensie

Electronic

09 juni 2020

Thomas Azier

Love, Disorderly

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Hylas Records

Love, Disorderly Thomas Azier Electronic 4.5 Thomas Azier – Love, Disorderly Written in Music https://writteninmusic.com

Thomas Azier maakt het in het verleden mogelijk om toe te werken naar een ultiem toegankelijk droomgeluid, met daaronder nog steeds die trieste ondertoon. Hij blijft daarbij trouw aan zijn basis in de eighties synthpop, met het twee jaar geleden verschenen Stray als voorlopige eindpunt. Opgegroeid in Friesland, zoekt de muzikant op jonge leeftijd al zijn bredere groeikansen op in het buitenland. In België komt hij in contact met Stromae en werkt mee aan zijn doorbraak album Racine Carrée, terwijl hij voor Hylas vooral de inspiratie haalt de Duitse Krautrock hoofdstad Berlijn.

Strakke techno invloeden worden vermengd met industriële uitspattingen. Hierdoor is dit wonderkind nog het beste te plaatsen onder de alternatieve Mute Records scene uit de jaren tachtig. Juist naar die roots is Thomas Azier op zoek gegaan. Ondertussen is hij zover gegroeid in het proces, dat zijn intense zang tot een functioneel minimum beperkt is gebleven. De kracht zit hem nu voornamelijk in de overstuurde elektronica.

Dromerige ambient klanken van Love, Disorderly worden al snel weggevaagd door indringende drones en een soort van dierlijke oerkreet van een in doodstrijd verkerend wezen. Het mag direct duidelijk zijn dat hiermee een ander soort publiek opgezocht wordt. Deze avant-garde aanpak scheurt de krochten van de bloedende ziel helemaal open, om op zoek te gaan naar het meest zwarte wat daarin verborgen zit; de innerlijke angst met de emotionele pijn als kwelgeest.

De aanpak is beeldend, mede door het gebruik maken van een strijkersorkest krijgt het een filmisch karakter. Juist deze interactie zorgt ervoor dat het een te bevatten geheel wordt, en dat je jezelf staande houdt in deze flipperkast van onheilspellende emoties. Sterker nog, hij voegt er een euforisch gevoel aan toe waardoor het zelfs nog in clubs te presenteren valt. Het indrukwekkende titelstuk valt prima te rijmen met een hoogstaande deep house track.

Denk de gitaaruitbarstingen en het uitmuntige drumwerk van de seventies symfonische progrock weg, zodat je alleen de grootse keyboardpartijen over houdt, en je bevindt jezelf in de basis van Hold On Tight. Deze retro tonen krijgen antwoord van zware strijkers die er een deprimerend klanktapijt overheen leggen, welke enkel verstoord wordt door de desperate zang van Thomas Azier. De zang is niet zozeer de steunpilaar van het geheel meer, maar geeft eerder de fragiele kwetsbare breekbaarheid van de menselijke draagkracht weer.

De switcht naar dit minimale geluid plaatst hem tussen de eigenzinnige artiesten die eind jaren tachtig de popkant vaarwel zegden om zich volledig te richten op duistere sfeermuziek. Een gedurfde omschakeling die ze in het begin zeker niet in dank werd afgenomen, maar wat voor de luisteraar een veel interessantere plaat oplevert. Door de dichtgesmeerde dieptes ben je genoodzaakt om op zoek te gaan naar de donkere lagen daarachter. Zo heeft Concrete een structuur die vergelijkbaar is met de dream house, al is de softe ondertoon hierbij vervangen door een meer realistische kijk op de in beweging zijnde onzekere wereld.

Ondertussen wordt de dreiging verder opgevoerd in het opgefokte Entertainment, waarmee Thomas Azier zich plaatst tussen het destructieve industriële rockgeluid waarmee de militante Electric Body Music beats in de jaren negentig de strijd aangingen met de dominante gitaarbands. Het is net nog niet volmaakt, omdat de overgang van hard naar zacht die fineness mist.

Het stroperige If There’s A God heeft dat evenwicht dus wel. Hierbij grijpt Thomas Azier terug naar de hitgevoelige nummers van zijn vorige werk. De slagvaardige percussie uitspattingen leunen veel sterker tegen de uit de jaren tachtig beïnvloede coldwave aan.

For Tsoy heeft iets statigs in zich wat opgewekt wordt door de uitgerekte orgelpartijen en repeterende herhalende ritmes. Het werkt zich stapsgewijs naar een atmosferisch hoogtepunt toe met hemelse vocalen, die al echoënd na draven.

De donkerheid van Freed From Desire gaat richting de stevigere dansbare postpunk toe. De teksten worden gescandeerd, waarna er verrassend genoeg een bewerkte sample van het gelijknamige opzwepende nummer van Gala tussen wordt gestopt. Het zoveelste onverwachte hoogtepunt op deze bijzondere plaat.

Het hoopvolle Open Your Eyes laat je ontwaken uit de nachtmerrie waarin de aarde dagelijks steeds meer aan het veranderen is. Een berustend einde. Als je totaal niks met het toegankelijke geluid van de eerdere albums van Thomas Azier hebt, dan is Love, Disorderly een aanrader. Dit zit zoveel dieper dan alles wat hij eerder gemaakt heeft. Een geweldig geheel!



  1. Love, Disorderly
  2. Hold On Tight
  3. Concrete
  4. Entertainment
  5. If There's A God
  6. For Tsoy
  7. Freed From Desire
  8. Open Your Arms