×

Recensie

Rock

12 november 2021

The Parrots

Dos

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Heavenly

Dos The Parrots Rock 3.5 The Parrots – Dos Written in Music https://writteninmusic.com

Wat moet dat een heerlijk gevoel zijn om je ideeën te stroomlijnen door met een veelzeggende producer aan de slag te gaan. Tom Furse weet als geen ander hoe het is om met beperkte middelen dat pure rock & roll gevoel op te roepen. The Horrors zijn ook ooit begonnen als een stuurloos zootje podiumslopers, die het publiek in een duizelingwekkende staat van verwarring achter laten. En kijk eens waar ze nu staan? De hoogwaardige dansbare postpunk wordt publiekelijk toegejuicht en ook het recentelijke nieuwe werk laat een stijgende lijn zien. Deze toetsenist gaat de uitdaging aan om van de uit Madrid afkomstige The Parrots een gevestigde naam in het clubcircuit te maken, en zijn blik is daarbij wel degelijk verder gericht dan de landsgrens van Spanje.

Dos heeft dan niet die ruwheid van het debuut Los Niños Sin Miedo, de bevlogenheid is er niet minder om. Natuurlijk profiteren de gitaar spelende zanger Diego García en zijn maatje bassist Alex de Lucas van de aanwezigheid van Tom Furse. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, zeker als hij niet te beroerd is om ook een deuntje mee te spelen. Het is heerlijk om te horen hoe deze producer zich op Dos gelijkwaardig met de band opstelt, en zijn rol als eindverantwoordelijke hiervoor op een zijspoor zet om zich heerlijk uit te leven in de psychedelische krautrock en souluitspattingen van Nadie Dijo Que Fuera Fácil en de piepende blazers in het duivelse ronkende garagepunkende How Not to Be Seen.

You Work All Day and Then You Die. Dump de garagerock in een vuilnisbak, om plaats te maken voor een flinke dosis aan opgepoetste big city cyberpunk. Met een fuck you attitude over de nuttigloosheid van werken, consumeren, nog meer geld verdienen, verdrinken in luxe en vervolgens dood neervallen. De (on)zin van het leven. De aanstekelijkheid van het duo nodigt uit om te feesten, te dansen tot je er bij neervalt, om de volgende dag energiek met een good feeling mentaliteit op te staan. Een wezenlijk verschil.

De anarchistische straatvechters folk van Lo Dejaría Todo memoreert aan hun Franstalige collega’s van Mano Negra en Les Négresses Vertes. Dezelfde bevlogen passie en de puurheid om je in de moederstaal comfortabel te uiten, al maakt die kopstem hier wel het verschil. Zing mee met het verbroederend refrein van de single Amigos en stabiliseer dit krachtige statement van vriendschap in het samen met Los Nastys opgenomen Romance. En vraagt een nummer dan om een rap line, geef die dan ook. Ga dan niet zelf heen klooien, maar laat dit dan ook aan een hiphopper over. C. Tangana is een populaire gast die van het duistere postpunk nummer Maldito een exotische spacende killer track maakt.

Dit is The Parrots nieuwe stijl. We zijn terug in het jaar 1985, het tijdperk van de voorgeprogrammeerde drumcomputers, het mechanische toetsenwerk en de discofunk van It’s Too Late to Go to Bed. Zwem over de new wave golven van Don’t Cry, trotseer de surfrock van Fuego, en mijmer lekker weg met de pootjes badende sixties flow van Just Hold On. Nog eventjes volhouden, want er breken mooie zonnige tijden aan.



  1. You Work All Day and Then You Die
  2. Just Hold On
  3. Maldito
  4. Lo Dejaría Todo
  5. Don't Cry
  6. It's Too Late to Go to Bed
  7. Nadie Dijo Que Fuera Fácil
  8. Fuego
  9. Amigos
  10. How Not to Be Seen
  11. Romance