Spyro Gyra
The Rhinebeck Sessions
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2013/10/cover-spyro-gyra-the-rhinebeck-sessions.jpg)
Zomaar enkele feiten. De band bestaat 40 jaar. Diezelfde band bracht onlangs hun 35ste album uit. Voor sommige mensen veranderde enkel 34 keer de hoes en was steeds dezelfde muziek op al die albums te vinden. Die 34 titels gingen in totaal 10 miljoen keer over de toonbank. En in die 40 jaar werd er ongeveer 5.000 keer opgetreden. Voor die sommige mensen die hierboven bedoeld worden is deze informatie even zinloos als de band waar het over gaat: Spyro Gyra.
Spyro Gyra bestaat dus al heel lang. En in de bijna schier onuitputtelijke rij mensen die zich band member mogen noemen zijn saxofonist Jay Beckenstein en toetsenist Tom Schuman de twee constante factoren in alle line-ups die in de loop van de jaren de revue hebben gepasseerd. Voor wie het nog niet wist: Spyro Gyra is bijna hét rolmodel van de ooit zo populaire fusionjazz. Of smooth jazz of contemporary jazz zoals de Amerikanen het ook wel willen duiden. Spyro Gyra’s muziek jazz noemen is volgens diezelfde sommige mensen een bijna onvergeeflijke belediging voor de jazz. Maar er zijn ook mensen die daar allemaal niet zo moeilijk over doen en al jarenlang trouw de collectie Spyro Gyra albums zo snel mogelijk willen aanvullen wanneer er weer een nieuwe titel verschijnt. Zoals nu het geval is met album nummer 35: The Rhinebeck Sessions.
Wanneer er weer een nieuw Spyro Gyra album verschijnt, dan is al jarenlang steevast de reactie: goh … is er alweer een jaar om? Tegenwoordig is dat jaar nu iedere twee jaar geworden, want dat is tegenwoordig ongeveer de frequentie van het huidige Spyro Gyra releasebeleid. Dus niks jarenlang wachten op nieuw materiaal: de deadline is twee jaar en dan is de hoogste tijd voor een nieuw album is simpelweg het devies. Business as usual.
Spyro Gyra behoort dus al jarenlang tot de harde kern van de fusion. Ooit was het een grote band in het genre en stond de band onder contract bij major maatschappijen. Maar fusion lijkt voor deze kumpannies tegenwoordig niet meer zo’n prioriteit te hebben en de grote namen van weleer brengen hun muziek tegenwoordig óf via kleine, onbeduidende labels óf in eigen beheer uit. Waarschijnlijk waren The Rhinebeck Sessions bij geen enkele maatschappij te slijten, dus besloten Beckenstein en Schuman om het dan maar zelf uit te brengen. Tegenwoordig is dat DIY gedoe vrij normaal, maar voor een band die ooit bij maatschappijen als MCA en GRP onder contract stond een paar stappen terug in de hiërarchie en richting af.
Spyro Gyra mag dan anno 2013 niet meer tot de verbeelding spreken, het is nog steeds een band waar je je geen buil aan kunt vallen. Omdat er al jarenlang geen muzikale risico’s worden genomen en Spyro Gyra doet wat van de band verwacht wordt: conservatief klinkende, maar bij vlagen aangenaam in het gehoor liggende contemporary jazz maken. Er zijn lieden die het iets anders omschrijven en typeren: oervervelende, inspiratieloze muzak, die het beste tot zijn recht komt in al even zielloze NH of Accor hotelomgevingen. En dat al 35 albums lang. Muzak om het al aangekoekte oorvet verder aan te laten koeken.
En daarmee is meteen de essentie van Spyro Gyra aangegeven: óf er is een klik met de muziek óf die is er niet. En is daar niets tussenin. Wie al in de 70’s voor de bijl ging voor de fusion jazz van Spyro Gyra zal nog steeds trouw dat nieuwe album aanschaffen. En wie van Spyro Gyra buikkrampen krijgt, zal ook nu weer binnen no time in die kramp schieten. Er wordt evenwel losjes gemusiceerd en inderdaad is er nul punt nul vernieuwing, maar Spyro Gyra staat helemaal niet voor innovatie. Wie daar naar op zoek is, zal vooral verder moeten zoeken. Feit is dat Spyro Gyra gewoon weer een nieuw album heeft uitgebracht. Album nummer 35. Met 9 nieuwe composities. En de band bestaat ook nu uit 5 leden. En worden er nog 20 concerten gegeven om dit album te promoten. Spyro Gyra is vooral een band van de feiten. Voor die sommige mensen zijn die ook nu weer even nutteloos als de muziek. De polarisatie wordt op The Rhinebeck Sessions niet verder vergroot. Die is namelijk al jarenlang maximaal. Over twee jaar album nummer 36. De tijd tot dat moment loopt vanaf nu.