Mark Olson – Many Colored
Many Colred Kite
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2010/09/cover-marc-olson-many-colored-kite.jpg)
Na het fraaie duoalbum met oud Jayhawks maatje Gary Louris, het onvolprezen door Black Crowes zanger Chris Robinson geproduceerde Ready For The Flood uit 2008, is Mark Olson weer terug met nieuw eigen werk. Many Colored Kite is zijn tweede solo album.
Na zijn vertrek uit The Jayhawks, halverwege de jaren 90, ging Olson met zijn toenmalige vrouw singer-songwriter Victoria Williams, op het platteland dichtbij Joshua Park wonen. Hij nam daar, met en zonder Williams op en met The Honeydrippers. Pas na zijn scheiding van Williams besloot hij echt solo te gaan. Het solodebuut Salvation Blues was een mooi ingetogen album met zijn scheiding, de verloren liefde, als uitgangspunt. De samenwerking met Louris leek daarna weer wat meer positivisme in hem los te brengen. Op zijn nieuwe album Many Colored Kite keert hij echter weer terug naar de ingetogen en melancholieke sfeer van zijn solodebuut.
Mark Olson heeft een prachtige stem, samen met Louris helemaal een gouden combinatie, maar die soms gedurende een album wat glans verliest. Dat komt vooral ook doordat de begeleiding vaak sober, zelfs schaars, is. Olson is ook zo’n artiest die juist in de samenwerking met anderen tot grote muzikale hoogten komt. Dat is te horen op de erg mooie albumopener Little Bird Of Freedom waarop Jolie Holland de duet vocalen voor haar rekening neemt. De prachtmelodie van de song geeft het album een voorspoedige opening.
Natuurlijk staan er op dit album nog veel meer van dat soort prachtsongs. De titelsong is een andere parel binnen het oeuvre van Olson. De mooie melodie en de gedreven vocalen van Olson, in duet met zijn nieuwe vriendin Ingunn Ringvold, zijn van grote klasse. Ook songs als Bluebell Song, Your Life Beside Us en Wind And Rain overtuigen volop. De muzikale invulling is over het gehele album bescheiden, af en toe mis je wel zo’n snerpend Louris gitaartje, maar prettig ingetogen. Binnen de roots/folk dwingt Olson ook met dit tweede album weer flink wat respect af.