×

Recensie

30 januari 2020

En Attendant Ana

Juillet

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Trouble in Mind

Juillet En Attendant Ana Alternative 3.5 En Attendant Ana – Juillet Written in Music https://writteninmusic.com

Dat de omgeving ook een grote rol speelt bij een opnameproces is uiteraard een feit, al staat men daar lang niet altijd bij stil. Een studio in een druk bevolkte metropool zal vaak een gejaagder geluid opleveren dan in een afgelegen groot kasteel waar vooral de historische sfeer heel bepalend is. Zo heeft het Franse En Attendant Ana ervoor gekozen om de hoofdstad te verlaten en verder te kijken dan thuisbasis Parijs. Totaal vrij van invloeden van buitenaf wordt de rust opgezocht in Studio Claudio. Landelijk liggend buiten het centrum in het aansluitende platteland wordt er gewerkt aan wat zich zal ontplooien tot Juillet.

De opgefokte vrolijke noisy sound van het uit 2018 afkomstige debuut Lost and Found heeft plaats gemaakt voor een in balans zijnde evenwichtig geluid. Het sprankelende gepolijste Juillet is nog wel behoorlijk uptempo, maar straalt wel een totaal ander soort frisheid uit. En Attendant Ana zit op het grijze grensgebied tussen de punk en new wave. Dat laatste accentueren ze door de aanwezigheid van Camille Fréchou, die de gitaar regelmatig in de hoek plaatst om helemaal los te gaan op de trompet. Het charmante en beleefde van de Franse modecultuur zit er in de vintage zang verweven, al blijft Margaux Bouchaudon zich presenteren als een zelfverzekerde vamp en niet als naïef zuchtmeisje.

De rauwheid is vervangen door een meer opgepoetst geheel, maar de basis blijft nog steeds de rock, al leunt het nu meer tegen de artistieke CBGB scene uit New York aan en heeft veel minder raakvlakken met de potige Britse arbeidersklasse. Het uitgangspunt blijft in ieder geval de jaren zeventig. Ze blijven hiermee erg dicht bij de kern indiepop, een definitie die tegenwoordig te pas en te onpas aan elk beginnend bandje geëtiketteerd wordt. Juillet is een voortreffelijke benaming voor het zomerse gevoel dat deze maand weet op te roepen.

De onbevangen dromerigheid van zonnekoningin Margaux Bouchaudon is hier veel meer op zijn plek en geeft het een flinke shot aan jeugdige onschuld mee. Het is nog steeds zo opwekkend als een met cafeïne gevulde energydrank, maar zeker niet zo zoet dat het glazuur van de tanden springt. De plaat lijkt opgebouwd te zijn rond een terugkerend melodietje, When It Burns is in principe een melancholische versie van Down The Hill met het trompetspel van Camille Fréchou in de hoofdrol. Alleen jammer dat ze net dat tikkeltje zuiverheid mist.

De kans dat Juillet onopgemerkt zal blijven, heeft meer te maken met het tijdstip waarop En Attendant Ana hun nieuwste album lanceert dan met de vruchtbare liedjesbodem waarop ze de songs tot bloei laten komen. Nergens sluit het namelijk aan bij de wispelturige winter waar we ons in bevinden. Anderzijds bereiken ze hiermee al vroeg in het jaar het publiek, en kunnen deze als het festivalseizoen begonnen is de plaat wel woord na woord meezingen.



  1. Down the Hill
  2. Do You Understand?
  3. Somewhere and Somehow
  4. In / Out
  5. From My Bruise to an Island
  6. Flesh or Blood
  7. Enter My Body (Lilith)
  8. Words
  9. When It Burns
  10. The Light That Slept Inside