×

Recensie

Electronic

10 september 2020

Drift.

Symbiosis

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Tapete

Symbiosis Drift. Electronic 4 Drift. – Symbiosis Written in Music https://writteninmusic.com

Symbiose is te herleiden tot een gemeenschappelijk samenlevingsverband tussen twee van elkaar verschillende organismes welke leidt tot afstoting of aantrekkingskracht. Deze goed gekozen benaming staat ook centraal op de eerste volwaardige plaat van Nathalie Bruno die ze onder haar alter-ego Drift. uitbrengt. Na twee redelijk toegankelijke coldwave EP’s met dreampop echo’s is nu het moment aangebroken om een forse stap vooruit te zetten.

Het is jammer dat die postpunk basis hierbij totaal geen belang meer heeft en daarvoor de benauwende leegte een plek opeist. Eigenlijk was ik nog lang niet uitgekeken op die heerlijke galmende elektronische sound, waarbij de stem van Nathalie zo passend het geheel versterkt. Die vocalen zijn nu tot een minimum terug gebracht om plaats te maken voor een monumentaal groots theatraal geluid in het statige met futuristische lichtstraaltjes doordrenkte Krautrock van Masquerade I. Waarmee de uit Londen afkomstige kunstenares al aankondigt dat ze bij Symbiose geen zin meer heeft om stil te staan bij het verleden. Gotische middeleeuwse klanken die onherroepelijk een nieuw tijdperk aankondigen. Het hoopvolle dagdromen is vervaagd tot isolerende realiteitswanen.

Afstoten en aantrekken dus. Yin en yang. Een in de knoop geraakt spinnenweb wat het hedendaagse netwerk van persoonlijke contacten symboliseert. Verlangen en onbereikbaarheid. Gewaagde neurotische geluidstoevoegingen en herhalende dreigende songstructuren vormen de basis voor deze bijzondere eindstudie. Dat hierbij de vocalen praktisch van onderschikt belang zijn bewijst ze door deze alleen functioneel toe te passen als de tekst daadwerkelijk iets toevoegt. Het psychedelische met opzwepende ritmes voortstuwende meerstemmige Visual the Invisible koppelt heel eventjes nog haar zweverige afgeschudde schaduw aan de kilte van het minimalisme, verder houden de vergelijkingen met het eerder verschenen werk op.

De diepe primitieve baslijnen in Human en de kitscherige mechanische drumbeats van Function herplaatsen Drift. in de kleurrijke synthpop omgeving uit de jaren tachtig. Donker murmelt Nathalie Bruno er de zorgvuldig uitgekozen lyrics doorheen. Het sombere titelstuk Symbiosis ademt ijzige machinale kilte uit, de samensmelting van mens en machine. Te linken aan de wegverbreders van Kraftwerk, waarvan de invloed ook terug te horen is in het een hoge tempo voorbij flitsende Masquerade II en de blikken robotklanken in het met prachtige zanglijnen bewerkte Raytheons Radar.

Het is een gedurfde keuze om af te sluiten met brokken feedback noise die geleend zijn van het onbegrepen Metal Machine Music werkstuk van Lou Reed. De combinatie met ambient soundscapes en doordringende baspartijen in A.V.T.T.C. werkt zo verbazend rustgevend, en laat je wegglijden in een serene bedaardheid, waarbij alles tot stilstand lijkt te komen. Alleen Nathalie Bruno niet, die benadrukt op Symbiosis dat ze vooruit blijft kijken, met de ogen gericht op een vredelievende toekomst.



  1. Masquerade I
  2. Human
  3. Symbiosis
  4. Atomic Soldier
  5. In Orbit
  6. Visual the Invisible
  7. Masquerade II
  8. Function
  9. Raytheons Radar
  10. A.V.T.T.C.