Christian Scott
Stretch Music
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2015/09/cover-christian-scott-stretch-music.jpg)
Vanaf zijn debuut (Rewind That, 2006) gold Christian Scott als een van de grootste talenten in het jazz genre. De voorbije jaren heeft hij die belofte meer dan waar gemaakt en met de release van het imposante dubbelalbum Atunde Adjuah is hij uitgegroeid tot een van de dragende krachten van de moderne jazz. De nadruk ligt tegenwoordig sterk op het woord modern want op Stretch Music wordt de navelstreng met het verleden nadrukkelijk doorgeknipt.
Als we het (Engelse) woordenboek erop naslaan vinden we onder stretch een hele rits voorbeelden:
- To lengthen, widen, or distend
- To cause to extend from one place to another or across a given space
- To make taut; tighten
- To reach or put forth; extend
- To extend (oneself or one’s limbs, for example) to full length
- To wrench or strain (a muscle, for example)
- To enlarge beyond the usual or proper limits
- To increase the quantity of by admixture or dilution
- To prolong
Het is u als lezer inmiddels wel duidelijk dat Scott de grenzen van zijn oeuvre en spel flink oprekt. Al direct bij het openingsnummer Sunrise In Beijng wordt de luisteraar direct op de proef gesteld met complexe ritmes en steriele drumpartijen die uit de computer komen. Het resultaat klinkt hypermodern, maar ook na meerdere luisterbeurten blijft er weinig van het nummer hangen. Op Twin 1 horen we gelukkig weer een menselijke drummer en ook invloeden van Mexicaanse mariachi’s. Zou Scott op bezoek zijn geweest in Tijuana? Op Perspectives wordt een ambient sfeer opgetrekken en beperkt Scott zich toch ingetogen trompetspel om daarna op West Of The West weer uitbundig los te gaan. De swingende ritmesectie roept herinneringen op aan Tower of Power al geldt dat iets minder voor de tweede helft van het nummer als het nummer een meer experimenteel karakter krijgt met flarden furieus blaaswerk. Liberation Over Gangsterism is een mooie utopische gedachte die muzikaal wordt ondermijnd door een nerveus ritme uit de drumcomputer en een minimalistisch pingelende piano. Of A New Cool herinnert aan zijn vorige CD, bevat tal van meanderende ritmes waarbij elke muzikant een andere melodielijn lijkt te spelen, maar toch past het geheel wonderwel in elkaar. Dat is niet het geval bij de drumsolo Runnin In 7’S die menigeen tot een druk op de skip button zal motiveren. Trantic is gelukkig een stuk beter en bij uitstek geschikt voor contemplatie of een korte yogasessie, maar ook hier verpest die nerveuze drumcomputer helaas weer voor een deel het luisterplezier. The Last Chieftain is door de rockinvloeden te bestempelen als fusion en bevat naast een Frank Zappa-achtige gitaarsolo furieus getrompetter van Scott. Dit nummer onderstreept nogmaals dat Scott geen toegankelijke plaat wilde maken. Na al dat geweld besluit The Horizon het album rustig en weinig spectaculair.
Veel jazz liefhebbers zullen na de sublieme voorganger hebben uitgekeken naar dit album. Het resultaat valt helaas flink tegen; Stretch Music stelt het geduld van de luisteraar veelvuldig op de proef. Nu is hij nooit een smooth jazz player geweest, maar dit zit soms dichtbij het andere uiterste van het continuüm. Nu zijn we niet vies van muzikaal experiment, maar als de composities niet willen beklijven wordt het een moeilijk verhaal.
Tracklisting Stretch Music
- Sunrise in Beijing
- Twin
- Perspectives
- West of the West
- Liberation over Gangsterism
- The Corner
- Of a New Cool
- Runnin in 7’s (For Big Chief Donald Harrison Sr)
- Tantric
- The Last Chieftain
- The Horizon