×

Recensie

11 oktober 2019

Beth Gibbons & Rustin Man

Out of Season

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Go! Beat

Out of Season Beth Gibbons Beth Gibbons & Rustin Man Pop 4.5 Beth Gibbons & Rustin Man – Out of Season Written in Music https://writteninmusic.com

Beth Gibbons & Rustin Man wordt gepresenteerd als een samenwerking tussen Beth Gibbons en Paul Webb, maar mag met het flinke scala aan gastmuzikanten veel breder gezien worden. Gibbons introduceert de tevens van Portishead afkomstige stergitarist Adrian Utley op Out of Season, terwijl Webb zijn maatje Lee Harris uitnodigt, die bij Talk Talk verantwoordelijk was voor de drumpartijen. Ook hier is hij prominent aanwezig op het slagwerk. Op 11 oktober 2019 verschijnt uiteindelijk de plaat opnieuw op vinyl, waar deze seventies sound het beste tot zijn recht komt.

De breed door strijkers overvleugelde live registratie van Portishead in Roseland NYC staat duidelijk aan de basis van het daadwerkelijk grootst gebruik maken van klassiek geschoolde arrangementen. Het geluid heeft hierdoor de warmte die door samplers vaak net niet opgeroepen worden, en waarin Geoff Barrow wonderbaarlijk genoeg wel in geslaagd is op de baanbrekende platen van Portishead.

Zonder zijn aandeel moet er gezocht worden in een andere invalshoek, met het geluk dat Gibbons doorrookte jazzstem bijna overal tussen te plaatsen valt. Hier heeft ze het volste vertrouwen in Paul Webb, die zich vanuit de herkenbare strakke bas akkoorden bij Talk Talk ontwikkeld heeft tot een veelzijdig muzikant met een goed ontwikkeld oor voor sfeer en ruimtebeheersing. Dat Gibbons zich volledig in haar element voelt tussen de overige muzikanten, en de aandacht niet alleen op haar fragiele persoontje gericht wordt, staat ook op de voorgrond in de aanpak die ze afdwingt op Out Of Season.

Mysteries gaat door waar de tweede gelijknamige plaat van Portishead eindigde. Bombastisch geheimzinnig wordt deze aangekondigd, om over te gaan in de zalvende vocalen van de leadzangeres. Nadrukkelijk voor in de galmende mix gebracht weet ze die tussen de beperkte gedateerde opnametechniek op te roepen, welke juist passend aansluit bij haar emotionele gepassioneerde voordracht. Doordat de aandacht niet zozeer op de elektronica ligt blijft er voornamelijk puurheid over waarbij Paul Webb de vrijheid benut om die aan de zangkwaliteiten van Gibbons te verbinden.

Werd er bij Portishead nog voornamelijk geshopt in de film noir platencollectie van Geoff Barrow, dat accent is op Out Of Season verschoven naar de jaren zeventig John Barry achtige scores, waarbij stoerheid en romantiek centraal staan. Bombastisch georkestreerd wordt er verder afgewisseld met Disney getinte musical performances en de soberheid in kalm gezongen eerbetonen aan jazzgrootheden. Hierbij laat Gibbons een hoogte in haar nicotinefluwelen stembereik horen die we niet van haar gewend zijn.

Op andere momenten is ze bijna kinderlijk, met het opgezette stemmetje in Romance, fluisterend in Rustin Man of juist sensueel diep in Resolve. Toch blijft het vooral een genot om die kenmerkende dreigende dramatiek in Spider Monkey terug te horen waarmee ze zichzelf ooit op de speelkaart plaatste als onvoorspelbare schoppenvrouw van het uit Bristol afkomstige duistere triphop. Sporadisch wil dat schizofrene meerstemmigheid uit haar innerlijke ontsnappen, maar in Funny Time Of Year laat ze fragmentarisch die psychische gestoordheid de bovenhand voeren.

De rol van pianist John Baggott in het geheel is noemenswaardig genoeg. Doordat hij op passende wijze zijn stempel weet te drukken levert dit voor hem een aangenaam vervolg op als toevoegende muzikant op latere triphopalbums van Portishead en Massive Attack. Andere sfeermakers zijn conga speler Martyn Barker, die op Tom the Model net die extra rijkdom aan exotica weet toe te voegen. Ook Mark Feltham mag genoemd worden, die triest zijn spaarzame lucht via de mondharmonica uitademt in het verder zomerse Drake.

Ondanks dat de hoofdrol duidelijk is weggelegd voor Beth Gibbons is het Rustin Man die ervoor zorgt dat haar breekbaarheid niet kopje onder gaat in ruimdenkende ideeën. Gibbons hoeft zich niet krampachtig angstig vast te grijpen aan de microfoonstandaard, maar laat juist een stukje meer eigenheid horen die ze tot nu toe voor de buitenwereld verborgen hield.



  1. Mysteries
  2. Tom the Model
  3. Show
  4. Romance
  5. Sand River
  6. Spider Monkey
  7. Resolve
  8. Drake
  9. Funny Time of Year
  10. Rustin Man

Kant A:

  1. Mysteries
  2. Tom the Model
  3. Show
  4. Romance
  5. Sand River

Kant B:

  1. Spider Monkey
  2. Resolve
  3. Drake
  4. Funny Time of Year
  5. Rustin Man