×

Recensie

11 februari 2020

Bambara

Stray

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Wharf Cat

Stray Bambara Alternative 4 Bambara – Stray Written in Music https://writteninmusic.com

Al vier albums lang pijnigt het zwaarmoedige illustratieve donkere drietal ons als anti helden uit het hedendaagse Gotham City, New York genaamd. Bambara openbaart zich vanuit de krochten van de zielenpijn, en die zit heel diep verborgen. Veel verder weg gestopt waar een geschoolde therapeut binnen kan dringen. De litteken gevormde wonden die na het duistere postpunk gothic tijdperk zijn geheeld worden vakkundig opnieuw open gereten.

De spaarzame glimpjes zonnestralen die op het twee jaar geleden verschenen Shadow On Everything met veel moeite sporadisch door de modderige brei de oppervlakte nog enigszins weten te verwarmen, ketteren nu hard in het ontstoken hellevuur. Het blijft lastig om dit soort duistere figuren serieus te beoordelen, omdat ze zo overduidelijk gevoed worden door theatrale zwartgalligheid.

Met een sound die zo smerig als stroperige substanties de bloedrode aderen van het zuurstofrijke gedeelte van het verbindingskanaal naar de hersenen laten stagneren hergroepeert Bambara oude vervloekte periodes. Opeens is daar die koortsige hang naar dood en vernietiging weer. Met treurende verhalende songs die zich als suïcidale zelfverminking opdringen.

Ze gaan hierin veel verder dan de oneven wegen die de romantische vleermuismannen bewandelen. Door de verwijzingen naar snelle auto’s in een desolate vervreemdende omgeving mag Stray gezien worden als een keiharde lompe vluchtplaat. Met wanhoop die zich ziekelijk tot escapisme laat leiden.

We leven in een post David Lynch apocalyptische illusierijke wereld waar het kapitalisme als een overkoepelende poppenspeler aan de touwtjes trekt. Steeds strakker wordt deze als een beklemmende strop aangetrokken. Als uitgerangeerde marionetten worden we geprogrammeerd de duisternis in gezogen. De aarde staat in vuur en vlam en Stray nodigt niet echt uit om troost uit te halen. Het zijn vertellingen uit een afgebladderd sprookjesboek, aangetast door het verterende pek wat een verrottingsproces in werking heeft gesteld.

Wat wil je anders verwachten als een kwelgeest zich zo gemakkelijk weet te vermenigvuldigen door de aanwezigheid van de tweeling Bateh met dezelfde morbide hersenspinsels. Bassist William Brookshire helpt drumbeest Blaze in het creëren in een fundamentele ondergrond, waar flarden verdwalende gitaarakkoorden van Reid zijn rauwe ondergrondse zang een spreekveld geven.

De grafstemming wordt al direct ingezet met het klagende Miracle. Het prachtig gevormde muzikale landschap veranderd al snel in een geruïneerd slagveld, waar Brookshire zijn instrument als een gepantserde tank al ronkend op een kale rokende vlakte achter laat. Viool en trompet weerkaatsen tegen de opgebouwde geluidsmuur om het nog een luguber onderbuik gevoel mee te geven.

Dan pas kan het gas er op in het rockende snelheidsmonster Heat Lightning en vanaf dan scheurt het van alle kanten open. Waanzin wekkende teksten worden afgewisseld met engelachtige backing vocalen, verstikkende gitaarecho’s en verketterende duivelse ritme aandrijvingen. Met Stray laat Bambara de van het daglicht afgesloten ingeslapen demonen uit de jaren tachtig ontwaken. Het shockeffect is dan minder hevig als voorheen, de intentie is net zo verrot en zwaarmoedig als een aantal decennia geleden. Een prachtige plaat om je geliefde op Valentijnsdag cadeau te geven.



  1. Miracle
  2. Heat Lightning
  3. Sing Me to the Street
  4. Serafina
  5. Death Croons
  6. Stay Cruel
  7. Ben & Lily
  8. Made for Me
  9. Sweat
  10. Machete