×

Recensie

Pop

05 februari 2021

Arlo Parks

Collapsed in Sunbeams

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Transgressive

Collapsed in Sunbeams Arlo Parks Pop 4.5 Arlo Parks – Collapsed in Sunbeams Written in Music https://writteninmusic.com

De ramen bieden bescherming tegen de onvoorspelbare buitenwereld. Het warme gebaar van een toewenkende zon. Genoodzaakt om niet naar buiten te treden zit je opgesloten in een vertrouwde gevangenis met een open deur. Alle energie verbruik je om een opkomende burn-out tegen te werken. Collapsed in Sunbeams, het gevoel van 2021.

In het jaar dat we de nieuwe eeuw instappen wordt Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho in Londen geboren. Als ze net achttien jaar is geworden brengt ze onder de naam Arlo Parks haar debuutsingle Cola uit. Gelijk in de eerste zinnen wordt er al gelinkt naar het in de gaten houden van elkaars sociale media activiteiten. Een jaloerse minnaar die ziekelijk op zoek gaat naar de kortsluiting in een relatie.

Welkom in de moderne wereld. Met haar betoverende lazy warme geluid en de krakende hiphopbeats maakt ze al gelijk zoveel indruk, dat ze al snel wordt neergezet als de nieuwe hype. Maar daar draait het bij Arlo Parks niet om. Ze wil haar voorgeschiedenis vertellen, haar seksuele bevindingen en innerlijke pijn met je delen. Kortom, een betrouwbaar maatje zijn voor generatiegenoten.

De generatie van de Zero’s, die vanuit het nulpunt der nietsnutten een weg in de hedendaagse maatschappij moeten vinden. Die vanuit de wieg getuige zijn van de aanslagen op 11 september 2001, en een klein half jaar later onbewust de invoering van de Euro meemaken, mogen zich ondertussen ook tot de volwassenen rekenen. En die jongeren hebben hun eigen persoonlijke shit en nostalgische gevoelens.

Een voedingsbodem voor het soulvolle Collapsed in Sunbeams, de debuutplaat van Arlo Parks, waar helaas niet die indrukwekkende single Cola op staat. De afgelopen periode heeft ze wel een zestal aan veelbelovende singles gelanceerd, welke uiteindelijk wel op de plaat terecht zijn gekomen.

Schetsmatig neemt ze de luisteraar bij de hand om deze verontrustende vreemdeling mee te nemen naar haar geïnspireerde jeugd in Zuidwest Londen. Dromerig poëtisch begint ze haar verhaallijnen in het titelstuk Collapsed in Sunbeams. De nonchalante flow is bijna filmisch introducerend. Een stadsbeeld beschrijving die je veelal ook bij de rapcultuur ziet. Ook hoor het weemoedige deprimerende van de jaren tachtig popdichters die verlangen naar bevestiging en gezelschap terug.

Hoe stoer en respectvol is het om haar zoektocht vervolgens zelfverzekerd te vervolgen in het zeer persoonlijke Hurt, waarbij het overlijden van een goede vriendin centraal staat. Arlo Parks is een geharde straatvechter, die niet in een hoek afwacht om voorzichtig op de voorgrond te treden. Zorgvuldig deelt ze forse verbale klappen uit die haar underdog positie bij elke slag alleen maar versterken. Na twaalf rondes komt ze moegestreden als winnaar uit de ring, een overtuigende indruk achterlatend.

Arlo Parks heeft die typerende Britse singer-songwriters uitspraak, maar beweegt zich overduidelijk in hedendaagse multiculturele kringen, waarbij ze als een spons al die indrukken opslurpt om er iets eigens van te maken. Geen wonder dus dat ze op handen gedragen wordt door invloedrijke personen uit de muziekscene, maar dat ze ook daarbuiten gezien wordt als een boegbeeld van haar lichting.

Door haar biseksuele geaardheid heeft ze het voorrecht en het geluk dat ze zich vrij goed kan inleven in de gedachtegang van beide geslachten. Een vermogen wat ze volledig weet uit te buiten, maar wat haar ook bij zoveel mensen geliefd maakt.

Verdorie, wat maakt ze toch nu al doeltreffende volwassen teksten. Bij Black Dog haalt ze Robert Smith, het gitzwarte zwaarmoedige boegbeeld van The Cure aan (al heeft die veel meer gevoel voor humor als wat men in eerste instantie doet vermoeden, maar dat terzijde) om de uitzichtloze situatie van een geesteszieke suïcidale vriendin te schetsen.

De moederlijke voordracht getuigt van zoveel meelevendheid en sociale betrokkenheid. De bereidheid om haar uit deze benarde situatie te helpen is zo liefdevol en puur. Het is moeilijk om aan te geven waarmee ze de luisteraar zo weet te raken, maar ik denk zelf dat hier de kern ligt. Buiten dat heeft ze natuurlijk ook nog een belachelijke mooie stem die je van het begin tot het einde op Collapsed in Sunbeams meevoert.



  1. Collapsed in Sunbeams
  2. Hurt
  3. Too Good
  4. Hope
  5. Caroline
  6. Black Dog
  7. Green Eyes
  8. Just Go
  9. For Violet
  10. Eugene
  11. Bluish
  12. Portra 400