Recensie

21 mei 2019

Alexi Tuomarila Trio

Sphere

Geschreven door: Dick Hovenga

Uitgebracht door: Edition

Sphere Alexi Tuomarila Alexi Tuomarila Trio Jazz 4.5 Alexi Tuomarila Trio – Sphere Written in Music https://writteninmusic.com

We zijn groot fan van de Finse pianist Alexi Tuomarila. De afgelopen jaren maakt hij het ene na het andere prachtalbum. Constellation (2006), Seven Hills (2013) en Kingdom behoren tot onze jazzfavorieten van de afgelopen jaren. Ook maakte Tuomarlia indruk in de band van Tomasz Stanko (het wonderlijk mooie album Dark Eyes, waarbij ook Jakob Bro prominent in de band zat) en in uiteenlopende projecten met Kenny Wheeler, Joey Baron, Jim Black, Bill Evans en Peter Erskine. Ook sloten wij de band Drifter, waarin hij een voorname rol inneemt en waarvan dit najaar een tweede album zal verschijnen, in het hart.

Tuomarila is een pianist waarvan er gewoonweg maar heel weinig voorbij komen. Hij is technisch perfect, voorzien van een verrukkelijk aanslag en zijn spel is immer intens en avontuurlijk. Hoe fijn die eerder genoemde samenwerkingen ook zijn, er gaat eigenlijk niets boven zijn eigen trio met Mats Eilertsen op bas en Olavi Louhivuori op drums. Wat een adembenemende chemie hebben deze mannen toch.

Luister gewoon maar eens naar de openingstrack Shapeshifter van hun nieuwe album Sphere en wordt helemaal omver geblazen. Wat een ongelooflijk spel laten de mannen hier gelijk horen en wat is Tuomarila onaards goed bezig. Absoluut briljant en hartveroverend spel laat hij hier gelijk horen en wat trekt hij de solo daar nog eens geweldig overheen. Briljante start.

Mooi ook dat het trio dan op de tweede track Jord, met de geweldige trompettist Verneri Pohjola als gast, geweldig los de andere kant opvliegt. Vrije jazz in al haar grenzeloze facetten en van absolute topklasse. De toevoeging van Pohjola (die zich afgelopen maand ook weer optimaal liet horen met zijn Ilmiliekki Quartet) is een buitengewoon geslaagde zoals gelijk duidelijk wordt. Ook op het erg lekkere groovy Boekloev en het vrije Krakow, is hij in grootste vorm en een absolute aanvulling op het markante triogeluid.

Wat een geweldig trio heeft Tuomarila toch met Eilertsen en Louhivuori. Alle drie technisch buitengewoon begaafd en tegelijk zo vrij en avontuurlijk in spel. De composities van Tuomarlia zitten uiterst vernuftig in elkaar, worden ronduit briljant gespeeld waarbij ze ook nog eens volop emotioneren. Luister toch eens naar de bloedmooie composities Origans en Sirius. Prachtig en vol bezieling naar de ideale jazzwereld gespeeld.

Nog hartveroverender is het ronduit schitterende Unfold. Klassiek in setting en wederom zo bloedmooi gespeeld, met een Tuomarila op de toppen van zijn spel, dat je er stil van wordt. Een van de hoogtepunten van het album. Dat is ook de ingetogen albumafsluiter Celeste te noemen. Prachtafsluiting van een droomalbum.

Sphere is na Kingdom, wederom een verpletterend goed album. Een van die albums die aangeeft dat jazz leeft als nooit tevoren. En Alexi Tuomarila bewijst met dit album meer dan eens dat hij nu echt een van de grootste en belangrijkste pianisten binnen de jazz is. En zijn trio een van de absolute buitencategorie.



  1. Shapeshifter
  2. Jord
  3. Origins
  4. Sirius
  5. Boekloev
  6. Unfold
  7. Krakow
  8. Celeste