×

Recensie

24 februari 2020

Agnes Obel

Myopia

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Deutsche Grammophon

Myopia Agnes Obel Pop 4.5 Agnes Obel – Myopia Written in Music https://writteninmusic.com

Vanuit Kopenhagen weerklinkt de stem van de zangeres als een naaste bloedsverwant van De Kleine Zeemeermin van Hans Christian Andersen. Haar lokroep weet als een sirene op een gepassioneerde wijze te ontroeren en je naar haar toe te dwingen. Met een sprookjesachtige sound waarbij de aandacht geaccentueerd wordt op de Deense hymnes. Waarbij de viool als het hoofdinstrument van de traditionele volksmuziek een prominente rol vervult. Ook de vele klassiek geschoolde Deense componisten uit de oudheid worden in het pianospel zeker niet vergeten.

Het heeft tot het dertigste levensjaar geduurd voordat Agnes Obel voor het eerst met haar solowerk van zich laat horen. Eerder was ze nog niet klaar om de wereld hiermee kennis te laten maken. De persoonlijke zoektocht naar de vocale stem mogelijkheden is volbracht als in 2010 Philharmonics verschijnt. Het prachtige kunstwerkje Riverside groeit door mond op mond reclame al snel uit tot een publieksliefhebber. Wie gaat er toch schuil achter dit mooie verhalende klein gehouden prachtliedje; Agnes Obel dus. Die wereld is dus wel degelijk klaar om haar te omarmen.

De dromerige hemelse popmuziek laat zich steeds verder verstillen, waardoor er volop ruimte ontstaat voor het geschoolde pianospel en de zang zich steeds meer richt op adembenemende hoogtes. Het blijkt dat het sterke Aventine een tussenstation is, om vervolgens tot ontplooiing te komen op het ook al niet misselijke Citizen of Glass. Bestaat er de mogelijkheid om je daar vanuit nog verder te ontwikkelen? Jazeker, nu is er ruim drie jaar later het meesterwerk Myopia.

De continuïteit van het hoge niveau wil nergens wegsterven tot kunstzinnig gefröbel, waardoor ze de binding met de luisteraar niet verliest. Hierdoor is Myopia een waardig stukje nationaal cultuur erfgoed geworden welke net zo illustratief voor de omgeving is als Stevns Klint en de gotische Kathedraal van Roskilde. Nu de uitvoerende artiest zich rond haar veertigste jaar in het middelpunt van het leven bevindt, komen de gevoelens van twijfel en nostalgisch terugkijken sterker op de voorgrond. De sensitieve beleving wordt anders door het afzwakken van de zintuigen, waardoor Myopia (bijziendheid) een juist gekozen titel blijkt.

Flarden pianoklanken weerspiegelen haar gemoedstoestand in het zwaar aangezette Camera’s Rolling. Er wordt al steevast het maximale uit haar vocalen gehaald, door deze meervoudig te samplen tot een spookachtig mythische godin. Gejaagde strijkinstrumenten staan hierbij familiair opgesteld als de volwassen zusters naast het dartelende, bijna kinderlijke onschuldige pianopartijen op Myopia. Een veelbelovend samenspel die zijn diepgang prijs geeft in het stabiele uitgebalanceerde tiental songs waarmee Agnes Obel je verbaal en instrumentaal volledig wegblaast.

Broken Sleep laat zich nog meer leiden door de aangestuurde effecten die niet camouflerend hun werk doen, maar het juist een vocaal gouden randje mee geven. Het cello gezelschap Charlotte Danhier en Kristina Koropecki zullen vanaf hier in het geheel twee vaak terugkomende gastrollen vervullen. Ondanks het zwevende karakter blijft het aardse gewortelde domineren, waardoor het niet in een hedendaags new age spiritueel schouwspel uitmondt. De herhalende zangpartijen willen wel hypnotiseren, maar niet tot een bewusteloze toestand bedwelmen.

Zelfs als de zang helemaal onzichtbaar is in het klassieke drietal Roscian, Drosera en Parliament of Owls blijft het allemaal even overtuigend. Waarbij Roscian een prachtige aankondiging is naar het sensuele titelstuk Myopia waar ze zelfs de Keltische folklore opzoekt. Can’t Be gaat zelfs nog een stapje verder en is onvervalste eighties dreampop met een fluwelen postpunk randje. Met Middeleeuwse zangkoortjes schept ze in Promise Keeper een universeel landschap welke gemarkeerd kan worden als tijdloos. Dit onderstreept ze nogmaals nadrukkelijk in het ijzingwekkende koel verzorgde Won’t You Call Me.



  1. Camera's Rolling
  2. Broken Sleep
  3. Island of Doom
  4. Roscian
  5. Myopia
  6. Drosera
  7. Can't Be
  8. Parliament of Owls
  9. Promise Keeper
  10. Won't You Call Me