Concert

26 mei 2019

Paulusma smaakt naar meer in Utrecht

Geschreven door: Edwin Hofman

Label: Excelsior Recordings

Setlist

  1. I See You Through
  2. Crying Shame
  3. Borrowed Time
  4. Lotta Love
  5. Drowning In Laughter
  6. Back Of Your Car
  7. Singer Without Song
  8. Winterlong
  9. No Harm Done
  10. Stories Of Love
  11. Ocean Drive
  12. Phones
  13. Stick Around With You
  14. Morning' Coffee
  15. Say Goodbye
  16. Ship Of Fools
  17. A Piece Of Work
Jelle Paulusma_

Utrecht is de vijfde en laatste stad die Jelle Paulusma aandoet in het kader van zijn Somehow Anyhow tournee. Het is te hopen dat hij later dit jaar nog vaker het podium zal betreden want het nieuwe materiaal is kwalitatief gezien weer als vanouds en verdient het om door veel meer mensen live gehoord te worden.

Het Friese Seewolf, deze maand al vaker op het podium met Paulusma, mag vanavond in de Cloud Nine zaal van TivoliVredenbrug openen en de beheerste psychedelische indierock van het viertal blijkt een prima opwarmer en sfeermaker. Paulusma betreedt al vrij snel hierna het podium; zes man sterk, inclusief Coen Paulusma, ‘al 54 jaar broer’. Voor de eerste twee songs vanavond wordt het album gevolgd en schakelt de band van fraai en ingetogen (I See You Through) door naar poppy en uptempo (de single Crying Shame), precies zoals het album aangenaam heen en weer beweegt.

De band geeft de songs lekker veel kracht en dynamiek mee maar kan het ook klein houden waar nodig. Vocaal staat Jelle Paulusma niet alleen en de extra zangstemmen vanuit de band maken de muziek nóg rijker en levendiger. En ook de gitaar is in goed gezelschap; samen met Theo ‘het mes tussen de tanden’ Sieben legt Paulusma continu even doortimmerde als fijnbesnaarde partijen neer.

Op slechts enkele nummers na komt Somehow Anyhow helemaal voorbij. Natuurlijk, want die fraai gearrangeerde songs als Borrowed Time, Say Goodbye, No Harm Done en Drowning In Laughter mogen niet ontbreken. Ze worden vanavond ook mooi uitgevoerd en geven eens te meer aan dat Paulusma niet veel hoeft terug te grijpen op oud werk om zijn traditioneel hoge niveau aan te blijven tikken. Hij keert een paar keer terug naar een persoonlijke favoriet, het album iRecord uit 2008; bij het inderdaad ijzersterke Lotta Love is de spelvreugde dan ook duidelijk zichtbaar, de band kan hier lekker mee aan de slag. Bij het kalere, indringende, Stories Of Love is het dan weer juist Jelle Paulusma die de song draagt. De plechtige drums brengen extra sfeer.

Ook Pulling Weeds uit 2014 wordt gelukkig aangedaan, middels het onvergetelijke Winterlong, een track waarmee Paulusma de zaal muisstil krijgt. Met Morning Coffee, van dezelfde plaat wordt het wapenbezit in Amerika aan de kaak gesteld. De tweede single van dit jaar, Singer Without Song, kan het FvD in de zak steken.

Het is mooi om de beleving te zien en horen bij de Daryll-Ann song Ocean Drive (van Weeps) en de combinatie van Beatles referenties en volvette gitaren in Back Of Your Car. Deze track uit 2011, vanavond opgedragen aan held Alex Chilton, geeft het concert een lekkere, frisse duw na de mooie jeugdherinneringen van Drowning In Laughter, een track van de laatste plaat die mede dankzij de tweede gitaar tot grote hoogten wordt getild.

De toegift is helemaal raak: vooral Ship Of Fools, wederom van iRecord, blijkt een voltreffer: atmosferische indie/folk met een geheel eigen signatuur, alsof je voorgelezen wordt uit een boek. Een heel goed idee om deze song zo voor het voetlicht te plaatsen. Met het lekker rockende A Piece Of Work van Daryll-Anns succesvolle Trailer Tales, uit 2002, krijgt de zaal een puike uitsmijter geserveerd.

Volgend jaar wenkt Her Majesty weer voor Jelle Paulusma. Dat is ook niet misselijk maar hij heeft met Somehow Anyhow en zijn korte maar krachtige mei-tournee in ieder geval laten weten ook als Paulusma nog steeds relevant te zijn. Laten we dat vooral niet vergeten.