×

Concert

03 december 2019

Hot Chip brengt massa in extase in gevulde Melkweg

Geschreven door: Leon Pouwels

Setlist

  1. Huarache Lights
  2. Don't Deny Your Heart
  3. One Life Stand
  4. Night & Day
  5. Bath Full of Ecstasy
  6. Flutes
  7. Hungry Child
  8. And I Was a Boy From School
  9. Spell
  10. Positive
  11. Over and Over
  12. Melody of Love
  13. Ready for the Floor
  14. Look at Where We Are
  15. Sabotage
  16. I Feel Better

Bij een band als Hot Chip verwacht je een prachtavond waarbij het publiek in beweging gezet wordt. Zeker nadat ze afgelopen zomer A Bath Full of Ecstasy dropten, een plaat waarbij er steeds meer ruimte ontstaat voor gevoelige ballads, maar waar zoals verwacht de dance nog steeds domineert. Met het charmante Alaskalaska als voorprogramma die met hun mix van wave, fushion en funk de zaal mag opwarmen. Een strak gespeelde korte set, waar als kanttekening geplaatst mag worden dat de bassist de lastige partijen schaamteloos uit een kastje tevoorschijn weet te toveren. Maar dit mag de pret verder niet drukken, men staat toch vooral te wachten op de jongens uit Londen.

Als er dan vrij snel een opgepimpte stoere vrouwenstem uit de speakers schalt weet je dat het daadwerkelijk gaat beginnen. Met Huarache Lights van het voorlaatste album Why Make Sense? trapt Alexis Taylor met zijn zestallige vriendengroep af. Allemaal zichtbaar ouder geworden, al blijft de kleinere bebrilde frontman de uitstraling van rellende jongeling houden. Hot Chip heeft de energie van de punk weten te koppelen aan de rave van de jaren negentig, en slaagt al twintig jaar lang er in om de massa binnen de kortste keren aan het dansen te krijgen.

De dresscode van de bandleden sluit perfect aan bij de in lichte kleuren van de laatste albumhoes. Waardoor het de indruk wekt dat ze in een overall een snoezige kinderkamer geverfd hebben. Terwijl het publiek direct helemaal los gaat, is de flow vanuit het podium een stuk beheerser en meer mellow. Doordat de gemiddelde leeftijd van de muzikanten rond de veertig jaar is, begrijp je dat die gedoseerd hun vakmanschap verrichten, al is er meer dan genoeg ruimte voor zoiets als conga percussie en ingestudeerde danspasjes.

Natuurlijk wil de elektronica de boventoon voeren, maar dat Hot Chip ook gebruik maakt van andere instrumenten wil live een stuk meer opvallen. Er wordt met gemak geswitcht tussen gitaar, keyboard en percussie. Als in een ware stoelendans gaan deze ook nog eens bij de bandleden van hand naar hand. Vanuit de Happy Summer Of Love klanken van Don’t Deny Your Heart wordt er steeds meer de aandacht gevestigd op nieuw werk. Dat ze de oude songs beheersen weet je ondertussen wel.

Geconcentreerd wordt de titeltrack van A Bath Full of Ecstasy ingezet, en doordat hierbij het tempo wat omlaag gaat, kakt het muzikaal een beetje in. Bij de enthousiaste toehoorders is hier weinig van te merken, die vinden het allemaal wel prima. Zelf was ik nog totaal niet toe aan dit rustpuntje, voor mij hadden de beats nog wel wat doeltreffender om de oren mogen vliegen. Dan zijn de lancerende voorbij schietende computergame bliepjes van Flute een verademing.

De tweede nieuwe track Hungry Child wordt ook goed ontvangen, maar het publiek wordt vervolgens pas echt beloond met het hit succes Boy From School. Een gewaagde keuze om zo snel in de set al twee bekende singles te laten passeren, zeker na elkaar volgend. Doordat ze naadloos in elkaar over lopen, blijf je heerlijk in deze trip hangen. Het deephouse achtige einde van French Kiss wil een goede doorstart maken naar het soepel in hoogte gezongen Spell. Met Positive daarop aansluitend bewijzen ze wel dat dit recente duo in de schaduw staat van de explosieve hoogtepunten die daardoor de zaal gek maakten.

Met de regelrechte clubklapper Over and Over gaat het dak er in het krachtige refrein volledig al vanaf, om vervolgens vanuit de bodem op te bouwen tot Melody of Love. Met de new wave invloeden van Ready for the Floor wordt na tevredenheid afgesloten. Zou de band geen tijd meer vrij maken voor een toegift, dan mag er al terug gekeken worden op een meer dan geslaagde topavond.

Die toegift komt er dus wel. Het sfeervolle Look At Where We Are is maar voorspel om vervolgens een waanzinnige cover van Sabotage van Beastie Boys in te zetten. Het gemis van Adam Yauch wordt niet pijnlijk benadrukt, eerder hoor je de intensiteit van deze hip hoppers terug in een waardig eerbetoon. Stiekem wel het hoogtepunt van de setlist. Met I Feel Better sluiten ze in cooling down stijl hun party af, waarna je in de geur van transpirerende feestgangers met alleen maar tevreden gezichten een avond Melkweg ten einde brengt. Hot Chip kan het nog steeds, al zit het vuurwerk voornamelijk in de oudere nummers met af en toe een hard knallend nieuw rotje dat de boel ontregelt.