×

Peter Urbanus

132

Geboren en getogen Vlissinger, met twee oudere broers die niet alleen elektrisch gitaar speelden, maar ook de ganse dag de Stones, Rory Gallagher, Ten Years After, Bintangs en Deep Purple draaiden. Dat kon niet goed gaan. Broer Coen gaf hem op 16-jarige leeftijd een verzamelelpee van Black Sabbath, wat oude platen van Albert King en Freddy King en het onheil was geschied. Vrienden kwamen af met Stones, Stones, nog meer Stones, Jimi Hendrix, Judas Priest, Led Zeppelin, de vroege Red Hot Chilipeppers, Motörhead en ander muzikaal ongerief. Een hobbelige carrière volgde, onder andere als concertvrijwilliger bij zaal de Piek in Vlissingen.


Dankzij een soort van speciaal traject voor late studenten kwam Peter, ondanks zijn schamele mavo-achtergrond, op de school voor journalistiek in Zwolle terecht, alwaar hij WiM-collega Norbert Tebarts leerde kennen. Hun levers doen er nog pijn van.

Sinds eind jaren ‘90 werkt/werkte Peter Urbanus als zelfstandig journalist en tekstschrijver voor onder meer BN-De Stem, de provincie Zeeland, Onkruid, civiel/milieutechnisch vakblad Land+water, Portnews en verschillende medische websites. Schrijven over muziek was er tot voor kort nooit zo van gekomen. In zijn vrije tijd laat hij graag zijn elektrieke gitaar ronken en snauwen in verschillende bands, waaronder The Slaves uit Halsteren.