Recensie

03 maart 2019

The Japanese House

Good At Falling

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Dirty Hit

Good At Falling The Japanese House Electronic 3 The Japanese House – Good At Falling Written in Music https://writteninmusic.com

Het blijft wennen, die stemvervormer. Nog steeds afvragend of dit echt daadwerkelijk iets toevoegt aan het geheel. Maar goed, we leven in een tijdperk waar er veelvuldig gebruik van wordt gemaakt. Ook bij The Japanese House is dit het geval, al blijft het gelukkig beperkt. Went to Meet Her [Intro] heeft dit schijnbaar nodig, en voelt aan als een hedendaagse variant op de soft erotische sound van Enigma in de jaren negentig. De uit Buckinghamshire afkomstige Amber Bain weet met haar alter ego The Japanese House niet in deze valkuil te stappen, al snel voegt ze drum en gitaar toe aan het dromerige geluid. Ondanks dat ze al vier EP’s voor haar debuut heeft uitgebracht, horen we hier allemaal gloednieuwe songs. Door haar stem in meerdere lagen over elkaar heen te mixen ontstaat er een soort van koortje om het een wat voller geheel te geven. Gelukkig wil de gitaar nog regelmatig rocken, wat het net iets meer pit geeft. Anders is het goed bedoelde dreampop die geruisloos passeert, maar je niet als reiziger mee neemt. Good at Falling staat dus totaal los van haar eerdere werk. Over het algemeen ervaar je bij deze stroming voornamelijk romantiek. Hier staat thematisch verdriet centraal, en de eenzaamheid die dit tot gevolg heeft.

Dat trieste gevoel wordt nogmaals sterk geaccentueerd in de video van Maybe You ‘re the Reason . Ze leeft daarin samen met de eeuwige trouwe metgezel, haar eigen spiegelbeeld. Ook de scenes dat ze zichzelf omarmt komen erg zielig over. Wat is dat toch met vrouwen dat ze zo gemakkelijk hun ziel open en bloot durven te geven. Zelfs over de drang naar alcohol wordt schaamteloos bezongen in Everybody Hates Me. Ik heb er vaak moeite mee, hou het mooi allemaal bij jezelf. Geen haatgevoelens, of ze worden niet geuit. Is er dan de hoop die hier overheerst, dat de ex vriendin weer een rol in haar leven gaat spelen? Buiten dat gegeven hoor je een zeer getalenteerde muzikant, die misschien wel noodgedwongen alles op zich neemt. De teksten, de zang en het veelvoudig gebruik van instrumenten, ze doet het allemaal zelf. Wel krijgt ze de nodige support van twee leden van de band The 1975; Matthew “Matty” Healy zingt mee in f a r a w a y, en George Daniel wil als producer regelmatig bij springen.

Bewonderingswaardig hoe persoonlijk ze zich op de plaat opstelt, al zal de vroegere partner zich ongemakkelijk voelen, bij Marika Is Sleeping wordt ze zelfs bij naam genoemd. Lijkt mij een flinke inbreuk doen wat betreft de privacy. Hoogtepunt Somethingfartoogoodtofeel heeft een zwaardere benadering, die vooral in de meerstemmigheid is terug te horen. Realiteitsbesef en dit een plek kunnen geven, al zit ze duidelijk nog in de eerste fase van het verwerkingsproces. Blijkbaar is het niet alleen maar een break up plaat over het eindigen van een liefdesrelatie. Went to Meet Her [Intro], You Seemed So Happy en afsluiter I Saw You In A Dream handelen over zinloos geweld. Een goede vriend van Amber wordt in elkaar geslagen, en zal later aan de gevolgen hiervan overlijden. Ondanks dat de vocalen vaak erg lief en zalvend klinken, is het absoluut geen gemakkelijke plaat. Het nadeel is dat je zonder enige achtergrondinformatie niet het verschil ervaart tussen de twee soorten afscheid; die van de liefde, en die van het leven. Nu misplaatst je al snel essentiële lyrics.



  1. went to meet her (intro)
  2. Maybe You're The Reason
  3. We Talk All The Time
  4. Wild
  5. You Seemed So Happy
  6. Follow My Girl
  7. somethingfartoogoodtofeel
  8. Lilo
  9. Everybody Hates Me
  10. Marika Is Sleeping
  11. Worms
  12. f a r a w a y
  13. i saw you in a dream