The Fratellis
We Need Medicine
![](https://writteninmusic.com/wp-content/uploads/2013/10/cover-the-fratellis-we-need-medicine.jpg)
‘De Broers’ ofwel The Fratellis uit het Schotse Glasgow zijn toch weer bij elkaar gekomen om een derde plaat te maken. Na een officieel ingelaste pauze in 2010 (bijna twee jaar na het uitkomen van tweede plaat Here We Stand) kwam het trio in de zomer van 2012 weer bij elkaar om geld bij elkaar te spelen voor een fonds dat een monument voor het vijftienjarige meisje Eilidh Brown, dat een paar maanden daarvoor aan kanker overleed, wilde regelen. Daarna doken zanger/gitarist John ‘Jon Fratelli’ Lawler, basgitarist Barry ‘Barry Fratelli’ Wallace en drummer Gordon ‘Mince Fratelli’ McRory al snel de studio in om een derde album op te nemen.
The Fratellis kennen we natuurlijk van de ongelooflijke catchy hit Chelsea Dagger, je weet wel, met die clip met burleske geklede dansende dames erin. Op de cover van We Need Medicine geen burleske dames, wel een verschrikt kijkende ‘redhead’ in comic pop art stijl. Het moge duidelijk zijn: The Fratellis houdt van vrouwen.
Dat is te horen op We Need Medicine. Hierop nog steeds de herkenbare vocalen van Jon Fratelli (die soms vervaarlijk veel lijken op die van Arctic Monkeys’ Alex Turner, luister bijvoorbeeld naar She’s Not Gone Yet But She’s Leaving), maar het geheel is minder springerig dan debuut Costello Music en minder rock dan Here We Stand. Het is wel een boeiend, catchy en soulvol geheel geworden. De songs zijn allemaal overgoten met een bluessausje en het staat de heren goed.
De plaat opent met (hoe toepasselijk) Halloween Blues en het is een hele fijne. De drums, de toetspartijen en de refreintjes zijn verslavend. En we horen zelfs een saxofoonsolo! Wat wel meteen opvalt is de productie: die is een stuk droger en klinkt minder open dan op de voorgangers. Je krijgt er, nog meer dan op de voorgaande platen, een nostalgisch gevoel van, vooral wanneer This Old Ghost Town wordt ingezet. Compleet met fout getingel op de bekkens en irritant opgewekte toetspartijen. Je waant je in een rokerig danscafé in de jaren 40.
Single Seven Nights Seven Days is vrolijk, catchy en erg Fratellis, maar absoluut niet het beste liedje. Het eentonige Rolling Stones-achtige nummer Shotgun Shoes is dat ook niet. Nee, de beste liedjes vinden we over de helft van het album. Het lichtvoetige Whisky Saga, het vreemde maar catchy Jeannie Nitro en de lang uitgesponnen Rock N Roll Will Break Your Heart beklijven het beste. Een anthem à la Chelsea Dagger ontbreekt, maar The Fratellis zijn terug, en hoe!