×

Recensie

Alternative

01 februari 2021

The Besnard Lakes

The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings

Geschreven door: Dick Hovenga

Uitgebracht door: Flemish Eye

The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings The Besnard Lakes Alternative 4.5 The Besnard Lakes – The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings Written in Music https://writteninmusic.com

Het uit Montreal afkomstige The Besnard Lakes is typisch zo’n liefhebbersband. Een vaste schare fans die de band adoreert en een band zelf die voor het grote publiek onder de radar blijft. Ondertussen een geweldig oeuvre aan het opbouwen is. Met The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings hebben ze hun zesde album gemaakt en het is er wederom eentje om je volledig in onder te dompelen.

The Besnard Lakes, de band rondom de echtelieden Jace Lasek (zang, gitaar) en Olga Goreas (zang, bas), met drummer Robert Laing, toetsenvrouw Sheenah Koo en gitaristen Richard White en Robbie MacArthur, heeft vanaf hun entree in de muziekwereld in 2003 (met debuut Volume 1) een volledig eigen muzikaal landschap gecreëerd dat vanuit de rock, drone, folk, shoegaze en psychedelica met dromerige vocalen (ook in de fraaie samenzang die door de galm bijna Beach Boys-achtige allure krijgen) in een lekker omvangrijke brede sound opgezet zijn weg vindt.

Het nieuwe album The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings is opgebouwd in vier delen met duidelijke titels als Near Death, Death, After Death en Life die vooral refereren aan het ziektebed en de dood van Lasek’s vader. Terug zijn ook weer de langgerekte songs die de band waar de band die op hun laatst verschenen album A Coliseum Complex Museum (2016) opvallend genoeg had losgelaten.

The Besnard Lakes hebben zichzelf op The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings opnieuw uitgevonden. In negen lekker langgerekte tracks (de kortste song duurt 4.22 de langste 17.54), die zowel volledig nieuw zijn als nieuwe interpretaties van nooit uitgebrachte oudere songs, komt het gehele muzikale spectrum van de band volledig aan bod.

Gelijk in openingstrack Blackstrap trekt de band al alle registers open om daar op een zware heerlijk lome beat en dikke gitaren en dromerige vocalen gedreven Raindrops nog weer overheen te gaan. Een song trouwens opgedragen aan Talk Talk’s overleden muzikaal architect/zanger Mark Hollis (‘On the other side of the world is my backyard Garden Of Eden spirited. Did it need to be protected?’)

Na het daarop volgende, in fascinerende lagen opgebouwde, Christmas Can Wait heb je vervolgens door dat The Besnard Lakes hun jarenlange ervaring wederom in energieke en ijzersterk gearrangeerde songs heeft omgezet. Heerlijk zo’n album, waarop in de eerste drie songs, verzameld onder de noemer Near Death, al zo ontzettend veel gebeurt.

Het heerlijk open rockende en rijk gelaagde Our Heads, Our Hearts on Fire Again opent verrassend genoeg het Death gedeelte van het album. Ook Feuds With Guns heeft eenzelfde fraaie open rockende sound waar het dromerige The Dark Side Of Paradise (refererend aan een morfinedroom die Lasek’s vader had en waar hij, wonderlijk genoeg, uit ontwaakte) sterk op aansluit. Een wel heel bijzonder drieluik met dood als thema.

New Revolution met zijn zware drumklappen en open gitaarwerk startend en al snel heerlijk breed psychedelisch rockend opzwepend en aanstekelijk, is zo’n song die gemaakt om dikke en lekker lang uitgesponnen gitaarsolo’s overheen te leggen. The Father Of Time Wakes Up, een ode aan Prince (en diens onverwachte dood) is wederom zo’n briljante super geslaagde lome rocksong vol geweldig gitaarwerk die volop indruk maakt.

Geweldige tekst ook: ‘Jamie Starr would steal everything that you wore. And listen to the songs that you wrote. And all that you take from me. Would never make you come around. You’ve been missing since the father of time woke up. All the ladies crying Lord don’t take yr life’.

Waar New Revolution en The Father of Time Wakes Up de After Death verbeelden is de titeltrack het gedeeld dat de band Life heeft gedoopt. Het is een bijna 18 minuten durende psychedelische trip. Imposant als epos opgebouwd trekt de band eerst van leer met een meesterlijke song naar fijne climax aangeduwd om vervolgens de teugels los te laten en met droneachtige synths de aangekondigde storm aan te kondigen.

Waar de Canadese band op hun voorgaande albums de tijdsduur tot een uur beperkt wisten te houden tot ruim een uur hebben ze dat op The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorm Warnings losgelaten. In ruim 70 minuten ontspint zich een ronduit meesterlijk album dat het allerbeste van de band naar voren haalt.

Nadat platenlabel Jagjaguwar, aanduwend op een doorbraak, aanstuurde op kortere songs en het daarop volgende album A Colloseum Complex Museum niet het succes bracht wat het label verwachte, dumpten ze de band. De band dacht na die geheel onverwachte actie er ook even zelf over om er maar mee te stoppen. Gelukkig overwon de liefde voor muziek. Maar dan wel op hún manier.

Met The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorms Warnings laat de band horen dat dit exact de juist beslissing was. Terug zijn de lang uitgesponnen avontuurlijke songs in fraai gelaagde arrangementen. En ze klinken beter dan ooit tevoren. The Besnard Lakes Are The Last Great Thunderstorms Warnings brengt alles samen wat de band in de 18 jaar van bestaan zo bijzonder maakt en mag, met een gerust hart, hun opus magnum genoemd worden.



  1. Blackstrap
  2. Raindrops
  3. Christmas Can Wait
  4. Our Heads, Our Hearts on Fire Again
  5. Feuds With Guns
  6. The Dark Side of Paradise
  7. New Revolutiom
  8. The Father of Time Wakes Up
  9. Last of the Great Thunderstorm Warnings