×

Recensie

Electronic

02 april 2020

Stumbleine

Sink Into The Ether

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Monotreme Records

Sink Into The Ether Stumbleine Electronic 4 Stumbleine ‎– Sink Into The Ether Written in Music https://writteninmusic.com

Bristol zal altijd gezien worden als de grote triphop hoofdstad, waarbij de in hiphop gewortelde scene vanaf de jaren 90 als een dominante vriendengroep zichzelf distantieert van de monopolie positie die steden als Londen en Manchester opeisen. De sound is rauw; deprimerend gehard en verstikkend. Geluidskunstenaars combineerden samplers uit oude jazz en soulplaten met hedendaagse beats en zoeken steeds dieper naar de grens tussen melancholie en dance.

Een gewaagde en tevens mooie ontwikkeling welke min of meer het einde inluidde voor deze vooruitstrevende stroming. Bristol werd weer die rode stip op de landkaart met een half miljoen inwoners gevormd door oude theaters en een bruisende wijnproductie. Muzikaal gezien stelt het tegenwoordig veel minder voor.

Gelukkig zijn er nog van die hardleerse artiesten, die vanuit dit graafschap werken aan een unieke sound. Peter Cooper is zo’n aangename verrassing die zichzelf verschuild achter zijn alter ego Stumbleine. Op papier is Sink Into The Ether pas zijn tweede volwaardige plaat, nadat hij acht jaar geleden Spiderwebbed heeft uitgebracht.

In de tussentijd heeft de van Swarms afkomstige elektro nerd zich bemoeid met een breed scala van andere zijprojecten, waarbij die van Violet Skies en Asa het meeste opvallen. Onder de naam Stumbleine brengt hij verschillende singles uit, welke gezien kunnen worden als een voorstudie van wat resulteert in Sink Into The Ether.

De samenwerking met vocalist Hannah Berney van Violet Skies is blijkbaar zo goed bevallen dat hij ook op zijn solo album de hulp inschakelt van een gastzangeres. De vanuit de sferische postpunk van Midas Fall opererende Elizabeth Heaton mag haar breekbare stemgeluid uitlenen aan Malibu. Deze Hole cover ligt sterk in het verlengde van het origineel, maar krijgt door de doordringende beats en sensuele zang net die liefdevolle benadering die de grungeband verzuimde om er in te stoppen.

Sink Into The Ether laat zich ervaren als een warme onderdompelende bad sessie. Soms een standje te heet en daardoor slaapverwekkend, over het algemeen aangenaam broeierig en ontspannen loom. De dubgeluiden en breed georkestreerde begeleiding in Sonder herinneren nog enigszins aan het historische verleden van de levendige muziekstad, verder is er vooral ruimte voor rust en zelfs spirituele meditatie. Lost To The World zit diep geworteld in de ambient house waarbij vleugjes big beat onderdrukt worden door de kunsten van de hedendaagse geluidstovenaar.

Het verwarrende, maar daarom niet minder mooie Supermodels vormt met de tegendraadse breaks het keerpunt op de plaat. De dreampop van het volgende White Noise Therapy plukt de overrijpe eighties melodieën uit de synths om ze te laten ontluchten in het klimaat van het nu.

Ruw gaat de koude kraan aan in het stevige doorpakkende Your Angel Was A Fake. Donkere soulklanken nemen het over van de lichte begeleiding om te ontaarden in een verlangen naar hoop. Je voelt tegen het einde van de plaat de kille adem van de triphop grootheden als vervagende geestverschijningen in je nek. Zo dichtbij zijn ze op de rest van Sink Into The Ether niet in de buurt geweest.



  1. Sonder
  2. Aloof
  3. Malibu
  4. My Head Hurts
  5. Lost To The World
  6. Tidepool
  7. Words Fail Me
  8. Supermodels
  9. White Noise Therapy
  10. Your Angel Was A Fake
  11. Disintegrate Together