×

Recensie

Alternative

09 maart 2021

Seasurfer

Zombies

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Reptile

Zombies Seasurfer Alternative 3.5 Seasurfer – Zombies Written in Music https://writteninmusic.com

Nadat de uit Hamburg afkomstige Dirk Ritter besluit om de fabelachtige sprookjeswereld van Dark Orange vaarwel te zeggen en zich te richten op nieuwe muzikale wegen, is in 2014 de geboorte van de nachtmerrie dreampop van het zwaar psychedelische Seasurfer een feit. Met verschillende gastmuzikanten wordt er gewerkt aan een drietal donkere vintage darkwave albums, al is het vooral zangeres Apolonia die sinds haar aandeel in Vampires steeds meer als boegbeeld naar voren geschoven wordt.

Des te verrassender is het dat Dirk Ritter in 2019 samen met de leadzangeres Elena Alice Fossi van de Italiaanse gothicband Kirlian Camera de studio induikt en onder diezelfde naam Seasurfer de single Blue Days uitbrengt. Dirk Ritter bewijst hiermee nogmaals dat Seasurfer een veredeld eenmansproject is, waarbij hij ook steeds meer de rol van veelzijdig instrumentalist op zich neemt. Toch wordt er vervolgens met oudgediende Apolonia gewerkt aan Zombies. De vruchtbare samenwerking met Elena Alice Fossi heeft echter genoeg materiaal opgeleverd dat deze onder de noemer The Dreampop Days als bonusdisc wordt toegevoegd.

De verdrinkende moeraspop van Zombies heeft overduidelijk zijn oorsprong in de dromerige synthpop aftakkingen waaruit vervolgens de ijzige coldwave ontstaat. Deze subgroepering is in Duitsland nog steeds gigantisch populair en voldoet volledig aan de maatstaven van het aardedonkere Seasurfer. Ze voegen in Chemical Reaction de euforische echo’s van de grimmige Eurohouse toe aan hun sound, maar door het onzekere toekomstbeeld is Zombies eenvoudig te herplaatsen in de wanhopige angstcultuur die ook in de jaren tachtig heerst.

De doodskreet in de indrukwekkende single SOS schept het beeld van een in brand staande aarde. De ideale deprimerende voedingsbodem waar vanuit de gitzwarte postpunk gemeenschap zich parasitair kan voortbewegen. Een noodkreet die de mensheid bewust moet maken dat de dagen gevuld met zonlicht geteld zijn en dat de duisternis zal regeren. We leven in een maatschappij welke gedomineerd wordt door angst en isolatie, en die zwartgallige Covid-19 vloek heeft ook bij Seasurfer zijn vernietigende sporen achter gelaten. Als een vrijwel onzichtbare stofdeeltje neemt de pandemie als gastheer je in de indrukwekkende videoclip mee door de nachtelijke straten van de steden om dood en verderf te zaaien.

Als een sensueel boselfje hijgt Apolonia zich bijna mediterend door Too Wild heen. Verleidelijk zuigt ze je dieper het muzikale drijfzand in. De serene rust van titeltrack Zombies herplaatst zich in de zielloze positie waarin de mensheid verkeerd. Het gevoel is geheel afgestompt en als een leeg lichamelijk omhulsel probeer je te overleven. In deze waterval van emoties zoekt Apolonia houvast bij de geaarde baspartijen om vervolgens weer kopje onder te duiken in de draaikolk van ruisende Shoegazer noise. De zelfverzekerde gothic rock van Drifting, het romantische Secrets en de hitgevoelige popsound van Venusberg vormen hierbij een uitzondering. Daar is het de zangeres die heerlijk stemvast en stabiel de songs naar zich toetrekt.

De aangename productieve The Dreampop Days studio ervaring met de koele ijskoningin Elena Alice Fossi is absoluut van toevoegende waarde. Met volle overgave drukt ze haar stempel op de fraaie sfeervolle Blue Days single. Toch zit deze niet helemaal prettig in de mix. Vreemd genoeg lukt het de van 4AD bekende geluidsgoeroe John Fryer ook niet om in zijn versie dat evenwicht te herstellen. Zonde want de dichtgemetselde geluidsmuur van Zombies is hier juist helemaal open gebroken waardoor er een rustgevende onaardse hemelse sound vrijkomt. Wel weet hij op aangename wijze de bas naar de achtergrond te drukken en een breder scala aan overdonderende beats toe te voegen. Het mysterie wat het zweverige herfstige Killing Tears of Joy omgeeft krijgt bij hem een toevoeging aan bliepjes maar blijft ook aardig dicht bij het origineel.

De kracht zit hem toch echt in de rol van Elena Alice Fossi. Met haar ervarenheid wint ze het wel van de lieflijke engelenzang van Apolonia, en lijkt het net alsof de songs zich om haar heen wikkelen, en dat ze niet degene is die het bestaande raamwerk moet dichtvlechten. Ondanks dat ze zich klein en kwetsbaar moet opstellen blijft ze heerlijk dominant aanwezig. Het moet voor de Italiaanse zangeres ook een verademing zijn om eens niet te opereren in een slagveld van heavy Electric Body Music beats die zo kenmerkend zijn voor het geluid van Kirlian Camera. Een mooi gegeven dus dat dit materiaal niet weggestopt in de kast verdwijnt, daarvoor is het simpelweg veel te sterk. De yin en yang kant van Seasurfer wordt hier perfect gesymboliseerd.



  1. Sos
  2. Too Wild
  3. Zombies
  4. Tears & Happiness
  5. Drifting
  6. Chemical Reaction
  7. Devils Walk
  8. Love Me...Dead!
  9. Pretend
  10. Secrets
  11. Lovers Breakdown
  12. Heaven
  13. Into Your Sin
  14. Venusberg
  15. Dead in the Garden
  16. Time After Time


  1. Blue Days (John Fryer Mix)
  2. Killing Tears of Joy (John Fryer Mix)
  3. Shine
  4. Fairies in Twilight
  5. The Sun Is All Around Him
  6. Fear in the Woods
  7. Blue Days
  8. Killing Tears of Joy