×

Recensie

25 februari 2020

Real Estate

The Main Thing

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Domino

The Main Thing Real Estate Alternative 3 Real Estate – The Main Thing Written in Music https://writteninmusic.com

Eigenlijk weet je al lang wat je bij een nieuwe plaat van Real Estate kan verwachten. Ze staan al vanaf hun tweede album Days garant voor zomerse brandende Factor 50 indie toppertjes, en die formule is bij lange na nog niet uitgewerkt. Zo weet ook The Main Thing weer die hunkering naar een overschot aan zonnestralen op te roepen.

Het verschil tussen de nieuwe koers en de oude richting is dat het accent van gitaar verschoven is naar het totale sfeerplaatje. Vreemd eigenlijk, want nadat Matt Mondanile de groep verliet na de succesvolle doorbraak periode met Atlas werd er een voortreffelijke vervanger gevonden in Julian Lynch. Zijn stijl heeft veel meer zijn oorsprong in de dromerige New Wave van de jaren tachtig.

Sterker nog is de zang van Martin Courtney naar voren gebracht in de mix, een rol die ook bassist Alex Bleeker krijgt toegedeeld. Hierdoor staan ze echt naast de gitaarpartijen die als muzikale watergolven zich veel meer in hun element voelen. Het brengt een nieuw soort verfrissing aan, waardoor het allemaal net wat strakker in elkaar geweven zit.

Daarmee weten ze vooral in het begin van Friday veel indruk te maken. Toch is The Main Thing voornamelijk een luie plaat geworden, een tikkeltje te relaxed allemaal. Een overschot aan ultraviolette straling kan schade aanrichten voor de mentale gezondheid, en misschien zelfs de drang om te inspireren uitschakelen.

Hoe meer je het ultieme harmonische gevoel weet te bereiken, hoe groter het risico is dat het te veilig over komt. De zang is zo totaal in balans, waardoor er geen spanning meer in terug te vinden is. Real Estate maakt met The Main Thing strandmuziek voor surfers die liggend aan de kuststrook uitrusten. Dagdromend aan het genieten van de omgeving, waarbij de wijzers van de tijd door de zandkorrels vast gelopen zijn.

Soms is daar nog die sepia glans aanwezig zoals in het sixties psychedelische Also A But of de retro postpunk in het dromerige Gone, die doet terug verlangen naar het drie jaar geleden verschenen In Mind. Dat er nu meer elementen white soul in verwerkt zitten, maakt het geheel veel gladder en uitgekiender.

Het is dus moeilijk te beoordelen of Real Estate nu het punt van perfectie heeft bereikt, of dat ze juist aan het indutten zijn. Er valt niks negatiefs op te merken, maar ergens wil het ook niet meer pakken. Het is een lange zomervakantie waar geen einde aan lijkt te komen. En wat ben je dan stiekem blij als die sleur voorbij is, en je weer gewoon aan de dagelijkse gang van zaken kan beginnen.

Het begint er steeds meer op te lijken dat inspiratiebron Brooklyn een saaie omgeving is geworden. Laat de band voor de afwisseling een hitteseizoen in Los Angeles doorbrengen, en daar ook het nachtleven induiken. De lichtere toon wordt hier in ieder geval minder goed ontvangen.



  1. Friday
  2. Paper Cup
  3. Gone
  4. You
  5. November
  6. Falling Down
  7. Also a But
  8. The Main Thing
  9. Shallow Sun
  10. Sting
  11. Silent World
  12. Procession
  13. Brother