×

Recensie

26 februari 2020

Peggy Sue

Vices

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht in eigen beheer

Vices Peggy Sue Alternative 3 Peggy Sue – Vices Written in Music https://writteninmusic.com

Met het onverwachte overlijden van gitaarheld Buddy Holly op 3 februari 1959 ging ook de muziek een beetje dood. Ook Richie Valens en J.P. “The Big Bopper” Richardson overleefden het fatale vliegtuigongeluk niet. Vrouwpersoon Peggy Sue groeit al snel uit tot mythische waarde. Deze hit van Buddy Holly vormt genoeg inspiratiebronnen voor andere artiesten en er is zelfs een cultmovie naar haar genoemd. Bovenal is het vooral een ode aan de rockmuziek, zoals wij deze nu kennen.

Rosa Slade en Katy Young lenen de naam van deze legendarische figuur, die hier symbool staat voor pure meisjesrock. Hoe mooi en krachtig is het om je te presenteren als een muzikale nazaat van deze bezongen geliefde. Vanuit Brighton is het duo al sinds 2009 actief, en leveren ze in een korte tijd vier voor elkander inruilbare albums af. Vanaf 2014 is het stil rondom twee deze dames en verschijnt nu dan eindelijk de lang verwachte opvolger van Choir of Echoes.

Op Vice duiken ze nog dieper in de gevulde inspiratiebronnen die de alternatieve pop uit de jaren negentig te bieden heeft. Het dromerige onverschillige aspect heeft plaats gemaakt voor helder geproduceerde kristalletjes waarmee ze het randje van de gouden gitaarrock eeuw opzoeken. Want eigenlijk ligt daar ook de roots van de hedendaagse indie beweging. Terwijl de stoerdere emotioneel geladen rockers de zalen onveilig maakten en dagelijks hun werkveld uitbreiden, zaten de studentikoze softe outsiders op hun zolderkamertjes in stilte te broeien op een veilig weerwoord.

Peggy Sue heeft iets liefs en vredigs in zich. Prachtig harmonieus geven de dames antwoord op elkaars samenspel. Want in die samenzang schuilt hun innerlijke kracht. Het is een bevestigend vraaggesprek tussen twee gelijk gestemde zielen, en door die charmante luchtigheid zit er ook iets puberaals in. Nergens wil het echt diepzinnig worden, al is er van speelse kneuterigheid ook geen sprake. Het wil allemaal best wel overtuigen, waarbij een pakkend hoge aaibaarheidsfactor een grote belangrijke rol speelt.

Niet altijd hoeft muziek diepzinnig te zijn. Soms is het al prima als er een soort van charmante luchtigheid in de songs zit, en mag het allemaal verder wat publieksvriendelijk over komen. Peggy Sue brengt relaxte zomerpop met een klein donker randje. Ergens blijf je op de hoede voor die opslokkende zonsverduistering en onvoorspelbare regenbuien.

Buiten de vocalen vallen vooral de slaapliedjes achtige akkoorden op die berustend uit de standje psychedelische Velvet Underground gestemde gitaren tevoorschijn komen. In combinatie met de soms tegen het kinderlijke aanleunende zang geeft het een echt jaren tachtig postpunk tintje. Al staan er ook genoeg verbeeldende tracks op die zich prima uitlenen als ondersteuningsmateriaal voor een road movie soundtrack.

De toon is zo Amerikaans waardoor de indruk gewekt wordt dat men totaal niet gelinkt wil worden aan het Britse thuisland. De overstap naar de Verenigde Staten ligt als een vijandig landsverraad op de loer. En heel eerlijk gezegd, daar zouden ze veel meer tot hun recht komen. Vice is een geoorloofde zonde, een gemeende hunkering naar de eerste rokjesdag.



  1. I Wanna Be Your Girl
  2. In Dreams
  3. Vices
  4. Motorcade
  5. Souvenirs
  6. Better Days
  7. Validate Me
  8. Slow Fade
  9. Remainder Blues
  10. In the Shallows