Recensie

18 september 2019

Paolo Spaccamonti

Volume Quattro

Geschreven door: Leon Pouwels

Uitgebracht door: Escape from Today

Volume Quattro Paolo Spaccamonti Alternative 4 Paolo Spaccamonti – Volume Quattro Written in Music https://writteninmusic.com

Het probleem bij meesterlijke gitaristen is vaak dat ze hun uitdaging gaan zoeken in moeilijk te volgen muzikale hoogstandjes. Het is natuurlijk geweldig dat je gelukkig wordt van complexe jazz, lastige blues akkoorden, eindeloos gesoleer of uitmuntend klassiek werk. De gemiddelde luisteraar haakt dan al snel af, of deze moet daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in de denkwijze van de artiest. De Italiaanse Paolo Spaccamonti wordt door zijn collega’s in het vak met veel lof gewaardeerd. Dit resulteerde in aangename aanvullingen op albums van landsgenoten welke ook door artiesten in het buitenland opgemerkt worden. Als je de aandacht trekt van Julia Temp en leden van baanbrekende bands als Can, Dirty Three en Einsturzende Neubaten, dan ben je wel ergens toe in staat.

Met de van laatst genoemde band afkomstige Jochen Arbeit maakte hij vorig jaar het sterke CLN. Duidelijk getriggerd door deze indrukwekkende samenwerking laat Volume Quattro zich vooral luisteren als het logische vervolg hierop. Zijn rol als veredelde sessiemuzikant wordt aan de kant geschoven. Op deze soloplaat hoor je ook veel van zijn abstracte uitgewerkte donkere soundtracks terug. Standvastig zijn eigen visie volgend levert dit een mooi verrassingspakket op.

Het eerste voorbeeld hiervan is de al eerder op verkenningstocht gestuurde single Ablazioni. Met wegvallend sfeerlicht wordt hij in de video juist bewust uit de schijnwerpers gehouden, en concentreert de aandacht zich vooral op het mysterieuze gitaarspel. Met de door postpunk gemerkte rinkelende akkoorden weet hij een indringend film noir gevoel op te roepen. Ondersteund door serieuze duistere begeleidende beats van Davide Tomat kan hij zich hiermee prima plaatsen in de tripgoth scene; het meest zwartgallige uitvloeisel van de triphop.

De aanpak van Paolo Spaccamonti doet mij nog het meeste denken aan die van sfeermaker Vini Reilly. Nu deze cultheld uit de jaren tachtig op een pijnlijke manier uitgerangeerd lijkt te zijn ten gevolge van een beroerte, blijkt de Italiaan deze vrij gekomen plaats op een waardige manier in te vullen. Of hij zich hiervan bewust is, durf ik niet te zeggen, maar zijn speelwijze sluit perfect hierop aan. Al is de muzikale zienswijze totaal anders. Spaccamonti durft het zelfs nog groter aan te pakken.

Met Nessun Codardo Tranne Voi blaast hij mij voor de tweede keer weg. Zo hoort een demonische spaghettiwestern te klinken. Een dikke middelvinger naar Hollywood, die deze van oorsprong Italiaanse country movies zich toegeëigend hebben. Hij pakt hier eventjes treffend een stuk cultuur terug van de Amerikanen die met dollartekens in hun ogen het gebeuren reorganiseerden. Met gemeende boosheid gaat hij totaal los op de snaren.

De met klankspel gevulde dromerige passages vormen een voedingsbodem voor de dreigende kunstwerken. Prachtig opbouwend tot aan de poort van de schemerwereld waarin deze juweeltjes hun vaste woonplaats hebben. Zwaar geaccentueerde holle ritmes geven de vrijheid van de geluidskunstenaar net wat meer diepte zoals in de huwelijksnacht in volle maan gemaakte liefdeskindje van de postpunk en dreampop, Fumo Negli Occhi genaamd. De derde gelukstreffer op Volume Quattro, gevolgd door het hierop naspartelende Tutto Bene Quel Che Finisce.

Herboren en het moeras van verslindende geluidsgolven ontvlucht volgt het excellente epische Luce. Doordat hier te lang gebruik wordt gemaakt met de invulling van stiltes, kan de track zich niet ontworstelen uit de schaduw van de eerder genoemde piekpunten. Ondanks een mooi uitgeschreven geheel blijft het een tikkeltje vlakker. Volume Quattro laat een ongelofelijk goed in vorm functionerende wereldgitarist horen. Wat een genot en voorrecht om hiermee kennis te maken.



  1. Cuocere verdure e fare il brodo con le ossa
  2. Ablazioni
  3. Nina
  4. Nessun codardo tranne voi
  5. Un gelido inverno
  6. Rimettiamoci le maschere
  7. Paul dance
  8. Fumo negli occhi
  9. Tutto bene quel che finisce
  10. Luce
  11. Diagonal